اگر فقط یه امید و پناهگاه واسم مونده باشه، اون اینه‌که "عباس" هیچکس رو دسته‌خالی از درِ خونش رد نمیکنه.

سنگینیِ امشب نفسو می‌بُره… آجَرَکَ الله یَا صَاحِبَ الزَّمان فِی مُصیبَتِ جَدِّک…

«که جان دادن از این داغ سهل است»

مادر آب کجایی؟ پسرت آب نخورد..

پدر خاک کجایی؟ پسرت خاک نشد..

چی‌میشه گفت از این غم؟ اگر برای امشب بمیریمم کمه بخدا..

ولی این حسو‌حال و غم‌رو به دنیا نمیدم:)

«این شد تمام آنچه بر آید ز دست ما آشفتگی ما چو پسندت نشد ببخش»

هیچی وجود نداره ولی همه چیز ازار دهندست.

«بجز غم‌ خوردن عشقت، غمی دیگر نمیدانم که شادی در همه عالم، از این خوش‌تر نمیدانم!»

من عارف و سالک نیستم، من عاشقم. من اگر نمازی می‌خوانم، به خاطر این است که علی(علیه‌اسلام) نماز می‌خواند. اگر روزه می‌گیرم، به خاطر این است که علی(علیه‌السلام) روزه می‌گرفت. خدایا از من بپرسند چرا تو را می‌پرستم، بی‌درنگ می‌گویم چون علی تو را می‌پرستید. من هیچ چیزی نمی‌دانم جز یک گذاره؛ «علی(علیه‌السلام) در هر راهی پا گذاشته، یقینا راه حق است». خدایا من را به خاطر عشق به کسی که جلوهٔ صفاتت است، ببخش.

یه آدمایی دورمن که فقط میتونم بخندم به این بختم.