بسم‌الله .

‌ وقتی حس می‌کنیم به هیچ‌جا تعلق نداریم ، به خاطر اینه که به یك‌جا تعلق نداریم ، به خیلی جاها متعلقیم . خیلی جاها رد پایِ ما هست و همیشه هم قراره بمونه ؛ تو لبخند کسی که دوسش داریم ، تو اشعه‌های خورشید وقتی که داره غروب می‌کنه ، توی دستایِ آدمِ مورد علاقمون ، روی تنه درخت‌ها ، روی موج‌های دریا ، تو نوشته‌های کتاب‌هایی که خوندیم ، تو خاطره‌ها و «دوستت دارم» هایی که گفتیم‌و شنیدیم ، تو برگ‌هایِ گیاهی که همیشه بهش آب دادیم ، تو قلب آدم‌هایی که خونه ساختیم ، تو رعد برق بارونی که بعد از کلی انتظار بالاخره می‌باره ، تو برفی که آروم و سفید و غمگینه ، تو صحنه هایی از فیلمی که خیلی دوسش داشتیم و باهاش گریه کردیم ، توی بازار های سوریه، تو کربلا و نجف، کنارِ گنبدِ سفیدِ خانوم سه‌ساله ، کنارِ شهدای شلمچه ، تو بقیع و مدینه‌ ، توی تك‌تك مناطق راهیانِ نور ، کنارِ مزارِ شهداء ؛ ما هرجایی که بودیم، نبودیم و همیشه دلمون می‌خواست که باشیم ، هستیم 💙 . [ ما متعلقیم به رویاها و خاطره‌ها . ]

الان باید ساخت، نباید متوقف شد ؛ چون در برهه‌ای از زمان هستیم که یاوران ِحضرت عج گلچین میشن و اگر کم کاری یا بی‌حوصلگی کنیم عقب میمونیم از صحابه‌ی أبی مهدی عج .

کاش میشد تا ابد یه گوشه‌ی هیئت بشینم ، فارغ از هر دغدغه ای ، دور از همه‌ی آدما .

بسم‌الله .

‌ در بازار رقابتی دنیا ، شغل همهٔ انسان‌ها فروشندگی‌ست . بعضی داشته‌ها و یافته‌هایشان را می‌فروشند و با تبلیغات ، توجه خریداران را جلب میکنند . بعضی وقتشان را حراج کرده و بر سر عمرشان قمار میکنند . جماعتی دیگر انسانیّت و شرفشان را با اتیکت تخفیف در ویترین گذاشته ، عده‌ای آرزو می‌فروشند ، برخی صدق و اصالتشان را و بعضی دیگر فخر و شعورشان را . در این میان آدم‌‌هایی هم هستند که شنیدن صدای سکه‌ها فریب‌شان نمی‌دهد و اهل معامله‌های ساده نیستند . جان می‌دهند و مردمان را زنده می‌کنند . خون می‌فروشند و حقیقت‌ها را در حافظه تاریخ ثبت می‌کنند . ثروت می‌بخشند و با آنچه که دارند خلأ‌ها را پر می‌کنند . در این بازار ، شغل همه‌ی ما یکی‌ست ، فروشندگی ؛ اما مقدار سود و زیان ، سرمایه و کیفیت لبخند و اشک‌مان فرق دارد : «الدُّنْیَا سُوقٌ‏ رَبِحَ فِیهَا قَوْمٌ وَ خَسِرَ آخَرُون» [ برداشتی از کلمات امام هادی علیه‌السلام ]

‌ - منم همینطور پسر ، منم همینطور .

بسم‌الله .

‌ من فقط یکم از خستگیِ اربعین رو میخوام ، یکم از چای عراقی توی راه کربلا رو میخوام ، یکم از اون اشکایی که با دیدن ضریح امامِ حسین ریخته میشه میخوام ، یکم از اون روزایی که میشه توی بین الحرمین خیره بشم به گنبد رو میخوام ، یکم از اون روزی که با خوشحالی کوله بارِ سفرمو ببندم میخوام ، یکم از خستگیِ راهِ کربلا و رسیدن بهش رو میخوام ، یکم ذوقِ دیدن کربلا رو میخوام ، یک شبِ جمعه کربلا با بارونش رو میخوام ، یک گریه پایین شیش گوشه و بغلِ آقای امام حسین رو میخوام ، من از تمام دنیا یکم ، فقط یکم [ موندن توی کربلا رو میخوام ، همین . ]

‌ [ شعبه‌‌ای دیگر بسازیم از نجف ، بهرِ بقیع .. ]

خدایا، من میخوام با تو باشم، بندگی‌تو کنم ؛ حالا هرطور که هست .

‌‌ شیعه کسی است که جان ِخود را برای اهل سنت فدا کند . . - کلام‌‌ ِنفیس، امام موسی صدر ره