کاش می‌توانست با خودش کمی کنار بیاید هیچ کدام از این آدم ها که نمی‌فهمیدند چه می‌گوید به کنار ، دیگر خودش هم نمیخواست حرفای خودش را گوش کند ... _دفتر یادداشت من دیوانه_ _یادداشت سه_

...

خوب به من گوش سپرد صدای گریه را شنید چشم که نه قلب و‌تنم در غم او سخت گریست ! _عماد_

الان و‌تا ابد

تا ابد یه جایی از قلبش روشن موند بین همه آدمای بد روشن موند بین همه تیرگی ها تابید با وجود سختی ها ،رفتن ها ، نبودن ها ، کم شدن ها ، تنها موندن ها ، گریه ها ، شادی ها ، اشک ها ، با هم بودن ها ، بی خوابی ها ، گذر کردن ها ، بن بست ها، پیچ ها ، دره ها ، رفتن ها ،رفتن ها ،رفتن ها در نهایت اون موند(: موند تا ثابت کنه نور هست توی تاریک ترین قسمتای زمین میشه پیداش کرد لابه لای رگ های سیاه وسط قلب میشه نور پیدا کرد! _عماد_

خوب ببین هیچ مگو در دل من جز تو که نیست این ضربان قلب من نفس نفس اسم تونیست ؟ _عماد_

چيزي نگويم مگر با چشم هايم… با تو بنشينم و غزلي سر دهم از شب تار تو سحري دم دهم… _یه تیکه از قلبم_

تو را همچون بتی هر دم پرستیدم ولی انگار ، که باید همچو ابراهیم تو را هم بشکنم روزی .

چه تلخ قصه ای بوَد دوری تو ز جان من تاب مرا دگر نبود خواندن زهر جان شکن _عماد_

حوصله و روی سخن با دگران نیست مرا نیستی حوصله حمل جهان نیست مرا (؛ _عماد_

شاید نشود روزی من وصل تو آخر اما خوب بدان در طلبت بود که مردیم! _عماد_

تف تو شعری که به خاطرش رفیقت باهات قهر کنه