آه من چون پیچیکی پیچیده بر ایوان این خانه که چندی بعد می آید و می‌پیچد به دور نرده‌ ی بام شما حتما (: _عماد_

امیرالمؤمنین فرمودند که: - مُحب ما وقتی به حال احتضار میفته همه میان بالا سرش ولی خب... دیگران به درد محتضر نمی‌خورن. حضرت فرمود: من میام بهش می‌گم: «انا علی الذی کنت تحبه...» اون علی‌‌ای که سنگ‌ش رو به سینه‌ات می‌زدی...من هستم.

کاش دمی به سوی من به چشم خود نظر کنی این دل تلخ و تنگ من به قند خود شکر کنی _عماد_

امشبم مانند دیشب پرسه هایم در خیابان بی ثمر مانده کجایی پس تو ای آرام این جان؟ _عماد _

الهی قطره باران ز قرص کامل مهتاب نبینم که فرو افتد چو آدم از بهشت ناب _عماد_

سی و شش درصد چشمان تو جنسش عسل است ! مابقی قهوه و فنجان شراب و غزل است .

دل من سخت گرفته با خودت کمی غزل بیاور امشب شب بسی خشم ز ما دارد ،برایم اندکی مرهم بیاور امشب _عماد_

دل من یک صدف خالیِ بی‌گوهر بود، علی انداخت شبی دُرّ نجف در صدفم..

دیگر از دنیا فقط من لحظه ای دیدار میخواهم من اینم ! سخت تاریکم و اندک جرعه ای از ماه میخواهم _عماد_

صحبت نماد چون شد هنر قلم به دستی مثلی زده و گفته که هما فقط تو هستی نکند منطق هستی باور ،که فقط هما تو هستی بپذیرد این گذاره منطق خلق تو هستی نشده قطره باران به یقین هسته‌ی هستی مگر ابری که بگیرد ز تو آن شراب مستی نشده دانه ،درختی پر ثمر، به دست دستی مگر او دست بگیرد ز تو ای نور دو هستی من شنیدم به شبی در نجفت قبله ی مستی که دلیل خلقت ما فقط ای علی تو هستی و ز آن باز فرار تر علت عدم تو هستی که اگر شی ببنید به دمی این شه هستی به یقین رها شود او ز طریق خود و هستی به عدم پس او شتابد که دلیل او تو هستی _عماد_

چرا آشفته حال است این نگار ما که با هر غم بسوازند دو چشم ما _عماد