نپرس از حال من خوب و بدم پیداست که پیش یار خوبم من و غیر از آن طنین آه من برجاست _عماد_

شنیده ای که عاشقان مریض پر تلاطم اند؟ شکر که عاشق نشدم فقط کمی تب دارم ! _امزک_

سرمست شود دل از "ميم"مالكيت مدهوش شود دل از عطر نگاهت… _یه تیکه از قلبم_

خب بعضی وقتا هم اینشکلیه دیگه همه چی مطابق میل نیست همه زورتو میزنی اما نمیشه ،شاید چون همه چیز رو نمیبینی ...یعنی منظورم اینه که دوربین دید تو داره یه مسیر رو صاف میبینه اما اگر دوربینو بیاری بالا و از یه زاویه دید خیلی بلند ببینی مانع های راهتو میبینی ...یا حتی شکستش رو دره اش رو ! اون دوربین با زوایه بالا خداست یهو یه کاری میکنه اشکت در بیاد اما خب نمیخواد زار زار گریه اتو بعد افتادن تو دره ببینه(؛ _مستند_

اشک امان بده به ما رخصت یک نفس گذار نیست؛ ولی امان بده غرق نکن چشم مرا(: عماد_

چه کسی طاقت دوری از علی دارد ؟

رفتن از پیش من و کندن جان کار تو نیست گفتن از ترک و فراموش شدن ابدا مقصد و مأوای تو نیست! _عماد_

روزی هر روز من نگاه خیره ات بود نباید از فقیری روزی او را گرفت (؛ _عماد_

(:

سرگشته شبی راه گمم گشت ز خانه سر را به دل سنگ نهفتم نه به شانه دردی به سرم بود و نگاری به دلم بود درد و غم گمگشته که باری دگرم بود سر خورد به دیوار و به بالا که بیامد درمانِ دلم بود، این سنگ حرم بود ؟ _مَه_

نشانت را که میپرسم من از مخلوق این دنیا نشانت را چنان گفتند که بردی جمله دل ها را چنین گفتند که تو دیدی زمان خلق آدم را و در خواندن تو بگشودی ره ادریس رهبر را و میگویند آتش را به دستور تو سد کردند که بودی تو و دیدی تو خلیل الله اکبر را و در ملکش سلیمانی به نام تو بنا کرده تمام ادعایش را و هر برج و بنایش را مرا گفتند که تو بودی زمان رزم جادو ها به اذن تو هنر داده عصای رزم موسی را و بعد از آن مسیحایی دمی از یا علی بگرفت و جان داده به اذن تو دهانش خلق عالم را و پیغمبر به معراجش شهادت میدهد آن دم که چون الله بگشاید صدایش در صدایت را و چون گفتند و چون گفتند ،من مبهوت بشنفتم که وصف تو به رد کرده تمام ادعا ها را _عماد_

آنقدر این مژه را بهم نزن اشک نریزی لحظه ی لمس دو رعد اس به هنگامه باران عماد