(:

سرگشته شبی راه گمم گشت ز خانه سر را به دل سنگ نهفتم نه به شانه دردی به سرم بود و نگاری به دلم بود درد و غم گمگشته که باری دگرم بود سر خورد به دیوار و به بالا که بیامد درمانِ دلم بود، این سنگ حرم بود ؟ _مَه_

نشانت را که میپرسم من از مخلوق این دنیا نشانت را چنان گفتند که بردی جمله دل ها را چنین گفتند که تو دیدی زمان خلق آدم را و در خواندن تو بگشودی ره ادریس رهبر را و میگویند آتش را به دستور تو سد کردند که بودی تو و دیدی تو خلیل الله اکبر را و در ملکش سلیمانی به نام تو بنا کرده تمام ادعایش را و هر برج و بنایش را مرا گفتند که تو بودی زمان رزم جادو ها به اذن تو هنر داده عصای رزم موسی را و بعد از آن مسیحایی دمی از یا علی بگرفت و جان داده به اذن تو دهانش خلق عالم را و پیغمبر به معراجش شهادت میدهد آن دم که چون الله بگشاید صدایش در صدایت را و چون گفتند و چون گفتند ،من مبهوت بشنفتم که وصف تو به رد کرده تمام ادعا ها را _عماد_

آنقدر این مژه را بهم نزن اشک نریزی لحظه ی لمس دو رعد اس به هنگامه باران عماد

دیشب از سیلاب اشکم قطره خونی می چکید انعکاس خنجر ابروی تو چشم من را بد درید عماد

نجف ؟! خدا افزون کند در هجر تو صبر کم ما را ..

اینکه همه چیز انقدر عجیبه خیلی طبیعیه...نه؟

این زیادی مورد علاقمه ((؛

در نهایت نمیتونی برای کسی دوست نداره بهت اعتماد کنه اعتماد ایجاد کنی ! نمیتونی برای کسی خودش میخواد ناراحت باشه شادی خلق کنی! نمیشه برای کسی که شیفته تاریکی شده نور هدیه ببری ! نمیشه به کسی به میل خودش توی تابوت خوابیده زندگی بخشید ... تو آدم خوبی هستی ، خیلی خوب ولی نمیتونی از آدما چیزی که نیستن بسازی (: تلاشتو برای بهتر کردن دنیا متوقف نکن اما برای کسی که طالبشه(:! _عماد_

منم این بنده ی غمگین پر از حسرت و خسران و تو هم مظهرنوری روشن از مهرت شبستان _عماد_

ما ز شادی ها فراری در پی غم می‌دویدیم ترس ما ذات غمش بود پس به آغوشش دویدیم _عماد_

خیلی مهم عزیز من خوب به من گوش کن ... این فقط تو نیستی که رنج میکشه هر کسی که میبنی در حال جنگیدنه با حرفات بهش زخم اضافه نزن _مستند_