سر این کلاف غصه نشد باز دمی پیش کسی حال من خوب نباشد چه بسا زمن نپرسیده کسی(: _فراری_

یه جا جناب شهریار میگه : بی ثمر هر ساله در فکر بهارانم چون بهاران می‌رسد با من خزانی میکند(:

زبان بی فایده ام تو را بدید و دم نزد بگو که خوب دیده ای تو چشم عاشق مرا(: _فراری_

کاش که این فاصله هم به کم قناعتی کند کاش که این کاش ها مرا اجابتی کند _فراری_

که شبی من به تو دادم دل شوریده خود را تو دمی حرمت این قلب نگه دار و بیا _فراری_

دل من تنگ تر از هر چه بگویی شده است گویی یک تُنگ مسی خانه ماهی شده است! _فراری_

مس بی ربط به نظر میاد ولی خب واقعیتش اینه که تمام انگیزه ام مربوط به گفتن این بیت همنقدر بی ربط و آشفته اس😂

هر زمان گم شدم و راه ندیدم به خودم نوری از جانب حیدر به دلم راهنما شد که به ظلمت و به تاریکی اعماق خودم دست حیدر به سرم راه گشا شد عاقبت کار من این باشد و بس آرزوی دل من مرگ در آغوش خدا شد اگر آغوش خدا جای بیابد به زمین به یقین خانه حیدر بغل ذات خدا شد نفسم اگر گرفته چو نفس دور بدیدم قلب من در حرمش، جسم ولی آفت ما شد(: _فراری_

میدونید زره حضرت امیر پشت نداشته؟ یعنی فقط قسمت جلویی(: میدونید چرا؟

چون هیچ وقت از میدون جنگ فرار نکردن که نیاز باشه پشت زره تیر نخوره(:

چند به چهره افکنی زلف سیاه خویش را از نظرم نهان کنی روی چو ماه خویش را(:

جان بود و دلی مارا دل در سر کارت شد جان مانده چه فرمایی در پای تو افشانم