میگن یه روزی حضرت با قنبر داشتن با هفت هشت تا شتر توی بیابون میرفتن به یک مسیری

یه فقیری میاد خدمت امام میگه یا علی من غذا میخوام نون بده به من

امام به قنبر فرمودن که نون بده بهش قنبر میگه آقا نون توی پارچه اس اميرالمومنين میگن خب با پارچه اش بده! قنبر میگه توی بار شتره حضرت میگن با بار شتر بده!

قنبر میگه آخه آقا بار روی شتره!!!

اميرالمومنين تا میگن با شتر بده قنبر فرار میکنه توی بیابون

بعدا ازش پرسیدن این چه رفتاری بود؟؟ برای چی فرار کردی ؟؟

قنبر میگه من علی رو میشناسم یهو میدیدی میگفت با قنبر بده بره(((:

چاره جز گریه نبود چاره جز گریه که نیست طاقتم طاق شده راه ابراز بگو جز اشک چیست؟ _فراری_

دور گردون که میگفتی نباشد دائما یکسان چراهرروزدنیا می‌زند زخمی براین جسم بدون جان _فراری_

میگه که می و میخانه کجا حال نگاه تو کجا؟ که ندارد بشری حالت چشمان تورا !

قسمت شاعر همیشه‌ در اسارت‌ بودن‌ است ، یا اسیر قافیه ، یا وزن ، یا چشمان تو (:

توبه شاعر اگر ترک قلم باشد به شب صبحِ او آغاز گردد در میان بی وفایی _فراری_