ز گردش روزگار غم مخور اي جانِ جان روزي من ز تو دور بودم و تو ز من كدام يك مي پنداشت كه امروز وصال ما رسد چرخ فلك ميچرخد همچون پيچش مويت غم مخور كه روز شادي نزديك است جانِ من… _یه تیکه از قلبم_

زیباتر از آن خنده بر گوشه ی لعل او این برق نگاهش بود هنگام تماشایت(: _عماد_

عهد کردم که نگویم شعر و‌هجو و نثرِتلخ چه کنم شعله شعرم به نگاه تو گرفت ؟ تلخ تراز فنجان قهوه چای چشم تو نبود؟ چه کنم قافیه ها باز به چشم تو گرفت... _عماد_

وفا داری مدار از بلبلان چشم که هر دم بر گل دیگر سرایند _جناب سعدی_

مرا مادر دعا کرده است گویی که از تو دور بادا آنچه جوئی _جناب نظامی_

ندیدم من کسی را چون که من بینم خودم را از چه رو قصد نصحیت کرده ای لیک ندیدی من را؟ _فراری_

غباری تیره همچون رعد و طوفان نشسته بر تن و جان چند روزی نمیدانم کجا گردم ؟ به کویش؟ نباشد جز در آنجا بوی دوری _عماد_

تو را همچون بتی هر دم پرستیدم ولی انگار ، که باید همچو ابراهیم تو را هم بشکنم روزی .

گر کسی گوید که بهر عشق بحر دل چرا شوریده و شیدا شود؟ تو جوابش ده که: اندر شوق بحر قطره بی‌آرام و ناپروا شود _جناب مولوی_

حرف زدن با آدمی که همه چیز رو عمیق میبینه واقعا توی یه لول دیگه اس

این کعبه که گویند از عرش برتر است از سینه چاکان قدیمی حیدر است((((:

ای کسی که همچو خونی در رگ بی‌جان من تو نه آنی که توانم بگذرم از دیدنش ... _عماد_