هم چو مجنون از رخ لیلی خویش کرده‌ای تو چارقی را دین و کیش _جناب مولوی_

آزمودم مرگ من در زندگی است چون رهی زین زندگی پایندگی است _جناب مولوی_

تصوف چیست؟ گفت:به هنگام هجوم اندوه شادی یافتن در دل است _جناب مولوی_

این دل نگشت بی تو حتی به لحظه خوشحال آشفته و شوریده ، غم دیده و بد احوال _عماد_

گاهی وقت ها هم جنون چنان به مغز فشار می آورد که حتی کلمات که قوی ترین مخلوق هستند هم در توصیف آن به زحمت می افتند آن وقت است که میخواهم سرم را به دیوار بکوبم و هر چه بیرون ریخت را روی کاغذ بیاورم _دفتر یادداشت من دیوانه _ _یادداشت چهار _

یک لحظه هم نگیرد بر تن خود قراری این رفت و آمد فکر می‌کُشد اختیارم... _عماد_

من تا حالا اربعین نرفتم ولی دارم انعکاس اربعین رو میبینم ... توی شهر خودم(:

ای به زلفت جوهر آیینه دل تاب‌ ها چون مژه دل بسته چشم سیاهت خواب‌ ها _جناب دهلوی_

داغ عشقم‌، نیست الفت با تن‌ آسانی مرا پیچ و تاب شعله باشد نقش پیشانی مرا _جناب دهلوی_

صبا ز گیسوی مشکبارت اگر رساند پیام چینی چو شبنم از داغ لاله گردد عرق ز ناف غزاله پیدا اگر به صد رنگ پر فشانم‌، زدام جستن نمی‌توانم که کرد پرواز بی‌نشانم، چو بال طاووس هاله پیدا _جناب دهلوی_

نقش کشیدی ای یار بر بوم تنهاییت غافل که رنگ نقاش خاکستر دلم بود _عماد_

ای که هستی مرا آتش زدی یک شب به سمت من بچرخان دیده خود را ببین آشفتگی قلب من را تو به پا کردی بیا و بنگر این آتش که افتاده به جانم را ... _عماد_