باسلام همکاران ارجمند بدلیل بیماری کرونا و تعطیلی مدارس فیلم های آموزشی دروس را در کانال تلگرامیم قرار دادم آیدی کانال تلگرامی: @tagavi73 حتمااا بپیوندید🙏

طریقه ی ساخت فعل امر : 1⃣مرحله ی اول :حرف مضارعه (ت)را از اول فعل حذف میکنیم 2⃣مرحله ی دوم :در این مرحله باید دید فاء الفعل (اولین حرف از ریشه ی فعل) حرکت دارد یا خیر . اگر ساکن بود ،همزه ای در اول فعل قرار میدهیم ،اما اگر متحرک بود ،به سراغ مرحله ی سوم میرویم . 3⃣مرحله ی سوم : در این مرحله به حرکت عین الفعل (دومین حرف از ریشه ی فعل)نگاه میکنیم .اگر ضمه داشت ،همزه را ضمه میدهیم .اما در صورتی که حرکت آن غیر از ضمه بود ،همزه را کسره میدهیم . 4⃣در مرحله ی آخر فعلمان را مجزوم میکنیم . یعنی حرکت حرف آخر را ساکن میکنیم و اگر نون داشت ، آن را حذف می کنیم (بجز صیغه 12 ) پس به طور خلاصه : تَفْتَحُ 1⃣فْتَحُ 👈2⃣افتحُ3⃣👈اِفْتَحُ4⃣👈اِفْتَحْ . _________________ ⚠️تذکر همزه ای که در امر میاوریم ،در باب افعال فتحه میگیرد. کانال سراسری عربی و معارف در تلگرام و ایتا همراه شماست لینک تلگرامی: https://telegram.me/tagavi73 لینک ایتا: https://eitaa.com/tagavi73

⛔️ کلماتی که اگر در نماز غلط اداء شوند‌ معانی آنها تغییر می کند： معنى درست: الرَّحمنِ الرَّحيم (بخشنده و مهربان) معنى غلط: اَلرَّهمنِ الرَّهيم (مرهم گذار) درست：الحمدللّه (ستايش مخصوص خداست) غلط: الهمد: (هلاك و خاموشي) درست: اَلعالَمين (جهانيان) غلط: اَلعالِمين: (دانشمندان) درست: نَستَعين (ياري مي جوييم) غلط: نَستئين (طلب وقت مي كنيم) درست: نَعبُد (عبادت مي كنيم) غلط: نئبُد (هميشه مي مانيم) درست: اَنعَمت (نعمت دادي) غلط: اَنئَمت (ناله ضعيف درآوردي) درست: مُستَقيم (راست) غلط: مُستَغيم (طلب ابري شدن آسمان) درست： اَحَد (یگانه) غلط：اَهَد (زمين گود) درست: المَغضُوب (غضب شده) غلط: المَقضُوب (شاخه بريده شده) درست: عَلى (بر) غلط: اَلا (آگاه باش) درست：اَلضّالين (گمراهان) غلط：ذالین (خوارشدگان) درست: صالِحین (شايستگان) غلط：سالِحین (غلط كنندگان) درست：قل (بگو) غلط: غل (بگیر. هلاک کن) درست：مُحَمّد (ستوده) غلط: مُهَمّد (هلاك شده) درست: صَمد (بى نياز) غلط: سمَد (ايستاده متحير) درست: صلّ (درود بفرست) غلط: سلّ (شمشیر بكش) درست: سُبحان (منزه) غلط: سُبهان (عقل او را بخاطر پیریش می گیریم) درست: بِحَمدِه (به ستايش او) غلط: بِهَمدِه (به هلاك كردن او) درست: عَظيم (بزرگ) غلط：عَزيم (اراده كننده) 👈به اشتراک بگذارید تا حداقل دراین موارد اشتباهی نداشته باشیم👉 کانال سراسری عربی و معارف در تلگرام و ایتا همراه شماست لینک تلگرامی: https://telegram.me/tagavi73 لینک ایتا: https://eitaa.com/tagavi73

  اوزان پر کاربرد جمع مکسر: جمع مکسر جمعی است که با تغییر شکل مفرد کلمه ساخته میشود که این تغییر یا حرکت است یا در تعداد حروف و یا در حرکت و حروف هر دو. برای جمع مکسر وزنهای گوناگونی وجود دارد که در این نوشتار به پر کاربردترین آنها اشاره میشود. 1-   « أفعُل»: اسم سه حرفی بر وزن « فَعل» غالباً بر این وزن جمع مکسر بسته میشود. مانند: نَفس       أنفُس   -  عَین       أعیُن  -  نَجم         أنجُم 2-   « أفعال»: اسم سه حرفی بر وزن « فَعل و فُعل و فَعَل و فِعَل و فَعِل» بر این وزن نیز جمع مکسر بسته میشود. مانند: ثَوب       أثواب   -  قُفل      أقفال  - جَمَل      أجمال   -   بَیت       أبیات   - عِنَب       أعناب  - کَبِد      أکباد      3-   « أفعِلَة»: اسمهای چهار حرفی که حرف زائد آنها حرف مد باشد ( الف- و- ی)و نيز موصوف باشند نه وصف، اغلب بر این وزن جمع بسته میشوند.مانند:طَعام      أطعِمَة – إمام       أئِمَّة  - سُؤال       أسئِلَة  -     عَمُود       أعمِدَة  -  عَزیز        أعِزَّة  -  دلیل         أدِلَّة   4-   « فُعُل»: از برخی اسمهای فوق بر این وزن نیز جمع مکسر ساخته میشود. مانند: کِتاب      کُتُب – سَبیل        سُبُل  -  سَریر        سُرُر 5-   « فُعَل»: این وزن برای جمع اسمی به کار میرود که بر وزن « فُعلَة» باشد. مانند: غُرفَة      غُرَف – أمَّة        أمَّم  -  حُجَّة        حُجَج 6-   « فِعَل»: جمع اسمی که بر وزن « فِعلَة» باشد جمع مکسر آن بر این وزن ساته میشود. مانند:    قِطعَة       قِطَع  -  نِعمَة       نِعَم  -  نِقمَة         نِقَم  7-    « فَعَلَة»: این وزن برای جمع بستن صفتی که لامالفعلش حرف صحیح باشد(حرف علّه نباشد) به کار میرود. مانند: کاسِب      کَسَبَة  –  عامل       عَمَلَة  –  وارِث         وَرَثَة 8-   «فَعلَی»: برای جمع بستن برخی صفات بر وزن «فَعِیل» استفاده میشود. مانند: مَریض      مَرضَی – شَتیت       شَتَّی  -  قَتِیل       قَتلَی  10-« فُعّال»: این وزن برای جمع صفت مذکر بر وزن «فاعِل» به کار میرود. مانند: کاتِب       کُتّاب – تاجِر      تُجّار  - زائِر        زُوّار  - کافِر       کُفّار 9-« فُعَّل»: برای جمع بستن صفات بر وزن فاعل از این وزن استفاده میشود. مانند: ساجِد       سُجَّد       –راکِع       رُکَّع 11-« فِعال»: این وزن برای جمع بستن بسیاری از اسمها و صفتها به کار میرود. مانند:  کریم و کریمَة      کِرام - سَبُع(درنده)      سِباع - جَبَل      جِبال  - ثَمَرَة       ثِمار – ذِئب      ذِئاب 12-« فُعول»: با استفاده از این وزن بسیاری از اسمهای سه حرفی جمع میشوند. مانند: قَلب       قُلوب – عِلم      عُلوم – عَین      عُیون – نَفس      نفُوس – رَأس      رُؤُوس 13-«فِعلان»: جمع برخی اسمها و نیز به ندرت بعضی از صفتها بر این وزن میآید. مانند: نار      نِیران – عُود(چوب)       عِیدان – صَبِیّ(خردسال)      صِبیان – قِنوْ(خوشه‌خرما)      قِنوان 14-«فُعلان»: جمع برخی اسمها و صفتها بر این وزن است. مانند: جِدار      جُدران – شابّ      شُبّان شُجاع       شُجعان 15-«فُعَلاء»: أغلب برای جمع صفاتی که بر وزن «فَعیل یا فاعِل» باشند، از این وزن استفاده میشود. مانند: عَلِیم      عُلَماء – شَریک      شُرَکاء – بَخیل      بُخَلاء – رَفیق      رُفَقاء - صالِح       صُلَحاء  16-«أفعِلاء»: این وزن جمعی است برای برخی صفات که یا معتل العین باشند و یا مضاعف. مانند: نَبِیّ      أنبیاء – عَزیز      أعِزّاء  - قریب       أقرِباء – شدید      شدائد 17-«فَعالِل»: برای جمع بستن برخی اسمهای چهار حرفی مجرّد(بدون حرف زائد)و یا ثلاثی مزید از این وزن استفاده میشود. مانند:– دِرهَم       دَراهِم – جَعفَر       جَعافِر  -  سُنبُل       سَنابِل 18-«فَعالیل»: جمعی است برای اسمهای چهار حرفی با حرف زائد، پنج حرفی، سه حرفی با حرف زائد و یا پنج حرفیکه حرف چهارم آن حرف مدّ باشد. مانند: دینار      دَنانیر – عُصفُور      عَصافیر    فِردوس      فَرادیس – قِندیل       قَنادیل 19-«أفاعِل»: وزنی است برای جمع بستن اسم یا صفات بر وزن«أفعَل»(البته بجز صفت مشبهه مانند أحمَر،أسوَد و... زیرا این صفات مشبهه بر وزن «فُعل» جمع بسته میشوند.) مانند: أَکبَر    أَکابِر             أَفضَل       أَفاضِل – أَقرَب        أَقارِب - أَصبَع        أصابِع – أنمَلة(بندانگشت)       أنامِل 20-«أفاعِیل»: برای جمع اسم یا صفتی که حرف چهارمش حرف مدّ باشد. مانند:    أُسلُوب        أَسالِیب – أُنشُودَة        أَناشید – إبرِیق(آفتابه)       أَباریق 21-«مَفاعِل»: برای جمع بستن اسم چهار حرفی که اول آن میم(م)زائد داشته باشد. مانند: مَجلِس      مَجالِس – مَقبَرَة      مَقابِر – مَرتَع       مَراتِع – مَکرمَة       مَکارِم @tagavi73👈

ترکیب تو عربی دو جوره اضافی و وصفی اضافی : مضاف و مضاف الیه وصفی : موصوف و صفت فرقشون : اولا اینو بدونید که در بیرون میتونید مضاف الیه رو به تنهایی نشون بدین ولی صفت رو نمیشه بدون موصوف نشون داد مثلا کتاب خواندنی : خواندنی رو نمیشه به تنهایی بیرون نشون داد چون صفته ولی کتاب علی : علی رو میشه بیرون نشون داد نشانه های کمکی : دو تا اسم ال دار و هم حرکه = صفت و موصوف دو تا اسم تنوین دار و هم حرکه = صفت و موصوف اسم بدون ال و تنوین + اسم ال دار یا بدون ال با حالت مجروری = مضاف و مضاف الیه... مضاف الیه همیشه مجروره یعنی با ِ یا ٍ یا ینِ یا ینَ میاد ... تو ترجمه صفت و موصوف میشه "است" گذاشت کتاب خواندنی است تو ترجمه مضاف و مضاف الیه برعکسشون کنید و "دارد" بذارید کتاب علی : علی کتاب دارد همکاران محترم لطفااااا لینک کانال رو به اشتراک بگذارید لینک کانال سراسری عربی و معارف در ایتا👈 https://eitaa.com/tagavi73 بهترین کانال علمی و درسی عربی و معارف موجود در ایتا...

#اسم 📙 اسم کلمه ای است که مفهوم مشخص و با معنایی دارد و به انجام دادن کار در یک زمان خاص دلالت نمی کند. 🔰 نشانه های اسم : ۱- داشتن ال: المعلم - القوم ۲- داشتن تنوین تلمیذاً - علمٍ - رجلٌ ◀️ "ال" و تنوین با هم در یک کلمه جمع نمی شود. ۳-  داشتن علامت تأنیث ة در آخر واجبة  -  طاعة ۴- داشتن حرف جر قبل از خود "مجرور به حرف جر بودن" فی کتابِ - إلی بیت ۵- داشتن حروف ندا قبل از خود "منادا شدن" یا الله: حرف ندا ( یا - أیا ......) ۶- مجرور شدن "گرفتن کسره" این علامت و حرکت فقط برای اسم است. ۷- داشتن الف ممدود در آخر "اء" ماء - سماء - صحراء ۸- اسم اشاره هذا، تلک ۹- اسم موصول الذی ، مَن، ما ۱۰- ضمایر هو، انا ۱۱- اسم علم(خاص) علی، ایران ۱۲- دو اسم کنار هم که می تواند مضاف و مضاف الیه و یا موصوف و صفت باشد. ◀️ برای شناخت آنها کافی است کسره مابین آنها رابرداشته و در آخر جمله تان، است را قراردهید. اگر جمله شما معنی و مفهوم داشت دو اسم پشت سرهم، صفت و موصوفند و اگر معنی و مفهوم نداشت، مضاف و مضاف الیه می باشند. قلمُ مجیدٍ: قلمِ مجید قلم، مجید است این عبارت معنی ندارد پس قلمِ مجید مضاف و مضاف الیه است. کتاب ٌ جمیل ٌ : کتابِ زیبا کتاب، زیبا است این عبارت معنی دارد پس موصوف و صفت می باشد ۱۳- کلمات سه حرفی ساکن الوسط العِلم - الفَهم ۱۴- از راه معنی جدار: دیوار لینک کانال سراسری عربی و معارف در ایتا👇 https://eitaa.com/tagavi73 بهترین کانال عربی و معارف در ایتا

✅● انواع جمله: ( جمله اسمیّه و جمله فعلیّه ) @tagavi73 💠الف) جمله اسمیّه: هر جمله ای که با اسمی مرفوع آغاز گردد و آن اسم مرفوع، نقش مبتدا را داشته باشد جمله اسمیه می باشد. مثال:اَلصَّلاةُ واجِبَةٌ عَلِیٌّ یَذْهَبُ اَلحَمدُ لِلّهِ @tagavi73 ♦️« فرمول جمله اسمیّه= مبتدا+خبر+..» 🍃🍃🍃 ◀️مبتدا : اسمی است مرفوع و ( غالباً ) معرفه که معمولا در آغاز جمله اسمیّه واقع می شود تا این که در مورد آن خبری داده شود. مانند ( الصلاة ، علِیٌّ ، اَلحمدُ ) در مثال های بالا . 🌸❓نکته مهم : مبتدا حتماً یک اسم است و نمی تواند بیشتر از یک کلمه باشد ولی گاهی با خود ، وابسته هایی مانند « مضاف الیه و صفت و ... » دارد : شَجَرَةُ الخُبزِ شَجَرةٌ استوائیّةٌ : ( شجرةُ مبتدا – الخُبزِ مضاف الیه ) الطالبُ المَشاغِب راسبٌ فی النِّهایة : ( الطالبُ مبتدا – المُشاغب صفت ) 🛎🖍تذکر : مبتدا جزو کلمات مرفوع است یعنی غالباً ــــُــٌــ ، انِ ( در مثنی ) ، ونَ ( در جمع مذکر سالم ) دارد : المُسلِمونَ مُدافِعونَ عَن حُقوقِ المَظلومینَ : المُسلِونَ مبتدا و مرفوع الاَخَوانِ ساعَدا اُمَّهُما فِی البَیتِ : الاَخوان مبتدا و مرفوع 🔴🔹خبر: کلمه یا کلماتی است مرفوع که غالباً بعد از مبتدا واقع می شود تا در مورد آن خبری داده و مفهوم آن را کامل کند. 📚 انواع خبر: ۱. خبر مفرد ۲. خبر جمله ( فعلیه و اسمیه ) ۳. شبه جمله 1) خبر مفرد : هرگاه خبر جمله اسمیّه ، یک اسم مفرد باشد خبر از نوع مفرد است. مثال: المومنونَ بعیدونَ عَنِ المنکر ( مومنان از منکر دور هستند ) 🍎🍎🍎🍐🍎 @tagavi73 🎲🎲چند نکته مهم ! : ☯1) در تشخیص نوع خبر، مضاف الیه و صفت و صله موصول دخالتی ندارند یعنی فقط مضاف، موصوف و موصول را در نظر می گیریم. ◀️خَیرُ الناسِ مَنْ یأخُذُ بِیَدِکَ فی المُشکِلاتِ ( بهترین مردم کسی است که در مشکلات دست تو را بگیرد ) 👈خیر مبتدا / مَن خبر ◀️ عَلِیٌ مُعَلِّمُ الثائرینَ ( علی معلم انقلابیان است ) علی مبتدا / معلم خبر / الثائرین مضاف الیه @tagavi73 ◀️اَنتَ تلمیذٌ مُجِدٌ ( تو دانش آموز کوشایی هستی ) انت مبتدا / تلمیذ خبر / مجد صفت ◀️المُسلِمُ مَنْ سَلِمَ النّاسُ مِنْ یَدِهِ ( مسلمان کسی است که مردم از دستش در امان اند ) ☯2) هرگاه خبر مفرد، مشتق باشد باید از نظر جنس ( مذکر و مونث ) و تعداد ( مفرد- مثنی- جمع ) با مبتدا مطابقت کند ولی اگر جامد باشد چنین مطابقتی لازم نیست. ◀️ التلمیذتان مسرورتان فی الصَّف ( مسرورتان خبر « مشتق » ، التلمیذتان مبتدا ) ◀️العِلمُ خَزانَة ( العلم مبتدا و خزانه خبر « جامد » ) ◀️ العلماءُ سِراجُ الاُمَّةِ ( العلماء مبتدا و سراج خبر « جامد ») ◀️المومِنُ صادِقٌ ( المومن مبتدا و صادق خبر « مشتق » ) 🔵🔸نکته : حالتهای مختلف اسم تفضیل پس از مبتدا : 🔹الف) اگر بدون ( ال ) با ( مِن ) بیاید مفرد مذکر بکار می رود خواه مبتدا مذکر باشد خواه مونث : مثال : فاطمةُ افضلُ من مریمَ 🔹ب) اگر همراه ( ال ) باشد از مبتدا پیروی می کند : مثال : کلمة الله هی العُلیا ( بر وزن فُعلی ) 🔹ج) اگر مضاف به اسم نکره باشد مفرد مذکر به کار می رود : مثال : هذِهِ افضلُ طالبَةٍ 🔹د) اگر مضاف به معرفه باشد مطابقت یا عدم مطابقت آن جایز است : مثال : هذِهِ فُضلی الطالبة / هذِهِ اَفضلُ الطالبة @tagavi73 🔹3) در صورتیکه مبتدا معرفه باشد ( شرط اول ) و خبر نیز معرفه باشد ( شرط دوم ) مابین مبتدا و خبر معرفه، یک ضمیر منفصل مرفوعی قرار می گیرد. ( هُوَ - هُما - هُم - هِیَ - ... ) که از نظر جنس ( مذکر - مونث ) و تعداد ( مفرد ، مثنی ، جمع ) با مبتدا مطابقت می کند که به آن #ضمیر فصل یا ضمیر عماد می گوییم. ضمیر فصل هیچ نقشی در جملات ندارد. ( به معنای فقط - تنها ) اللهُ هُوَ الغَنیّ : خداوند تنها بی نیاز است . ( الله مبتدا – الغنی ّ خبر ) 🔹4) هرگاه بعد از اسم های اشاره اسم بدون ( الـ ) بیاید نقش #خبر مفرد را می گیرد ولی اگر دارای ( الـ ) باشد دیگر خبر نیست بلکه مشارالیه است و خبر بعد از آن واقع می شود : 🔻الف) اگر جامد باشد : نقش عطف بیان 🔻ب) اگر مشتق باشد : نقش صفت 👈که در هر صورت اسم ال دار از نظر اعراب از اسم اشاره قبل از خود تبعیت می کنند . مثال: ◀️هذا الرَجُل ضاحِکٌ (الرجل عطف بیان « جامد») @tagavi73 ◀️هذا الطالِبُ ضاحِکٌ ( الطالب صفت «مشتق ») ◀️هذا کِتابٌ یُفیدُ الاِنسانَ ( کتاب خبر ، یفید جمله وصفیه ) ◀️هذَا الکتابُ یُفیدُ الانسانَ ( الکتاب عطف بیان ، یفید خبر ، جمله فعلیه ) ↙️🌸در ترجمه : مثال: ⬅️هذا العصفورُ . . . ترجمه : این گنجشک. . . ( جمله کامل نیست و احتیاج به خبر دارد) ⬅️ هذا عُصفورٌ . . . ترجمه : این گنجشک است. ( جمله کامل است ) 5)ترجمه خبر وقتی https://telegram.me/tagavi73

✅ نکاتی درموردترکیب های وصفی واضافی (صرفا جهت اطلاع همکاران ) در ترکیب وصفی، موصوف و صفت باید در چهار چیز بایکدیگر اشتراک داشته باشند: 👈اوّل : در عدد(مفرد،مثنی،جمع) 👈دوم : معرفه ونکره بودن 👈سوم :جنس(مذکّر ومؤنّث بودن) 👈چهارم : در اِعراب(حرکت) ✅ ترکیب اضافی اسم اول، مضاف اسم دوم، مضاف إليه است. ✅ ویژگیهای مضاف: 👈 1. مضاف «ال» و «تنوین» نمیگیرد. 👈 2. نون مثنّی و جمع درمضاف حذف می‌شود. 👈 3. مضاف در جمله نقش و اعراب می پذیرد. ✅ ویژگیهای مضاف إليه: 👈1. مضاف إليه همیشه مجرور است. ( کسره دارد) 👈2. میتواند معرفه یا نکره باشد و مطابقتی با مضاف نداشته باشد. 👈3. هر گاه ضمیر بعد از اسم بیاید( اسم +ضمیر) آن اسم: مضاف و ضمير: 100% مضاف الیه است. 👈4. بعد از اسم اشاره و موصولات، هیچ گاه مضاف الیه نمی آید. 👈5. فعل یا جمله نیز می تواند مضاف الیه واقع شود. اما در تركيبات زير:👇👇 🌹الأبحاثُ الصِّناعيةُ، 🌹الأدَواتُ العِلميَّةُ، 🌹الصُّوَرُ المُتَحَرِّکَةُ، 🌹الصِّناعاتُ الجَدیدَةُ، 🌹آثارٌجَمیلَةٌ 👈موصوف به صورت جمع و صفت به صورت مفرد آمده است يعني شرط اشتراك موصوف و صفت در عدد رعايت نشده است. ✅ نکته: در زبان عربی هرگاه موصوف، جمع غیر عاقل باشد صفت به صورت مفرد مؤنّث می آید؛ بنابراین این ترکیبات و نمونه هایی از این قبیل صحیح می باشند و از شرط اشتراک در عدد پیروی نمی کنند . این مطالب به هچ وجه در کلاس نهم تدریس نشود. (تنها جهت دانش افزایی همکاران عزیز) کانال سراسری عربی و معارف در تلگرام و ایتا همراه شماست لینک تلگرامی: https://telegram.me/tagavi73 لینک ایتا: https://eitaa.com/tagavi73

✏️✏️✏️✏️✏️ راه تشخیص ترکیب وصفی از اضافی 👇👇👇 روش های تشخیص 1- کسره بین دو کلمه را حذف می کنیم سپس بعد از کلمه ی اول ویرگول می گذاریم و در آخر فعل (است)قرارمی دهیم . اگر عبارت معنی داد ترکیب وصفی و اگر معنی نداد ترکیب اضافی است . مثال اتاقِ تمیز –اتاقْ ، تمیز است : چون معنی دارد ترکیب وصفی است یعنی کلمه ی اتاق «موصوف» و کلمه ی تمیز « صفت »است . اتاقِ مدیر – اتاقْ، مدیر است :چون معنی ندارد ترکیب اضافی است یعنی کلمه اتاق «مضاف» و کلمه ی مدیر « مضاف الیه »است . 2- در ترجمه ترکیب بعد از کلمه دوم ویرگول و سپس کلمه دوم تکرار شود و در پایان است یا هستند اضافه شود. اگر جمله معنا داشت، ترکیب وصفی و اگر معنا نداشت ترکیب اضافی است. مثال انگشتر طلایی ، طلایی است. یک ترکیب وصفی است انگشتر مادر ، مادر است. یک ترکیب اضافی است 3- به آخر کلمه ی دوم (تر) اضافه کنید اگرعبارت معنی داد ترکیب وصفی است.و اگر معنی نداد ترکیب اضافی است. مثال مادرِ دلسوز –مادرِدلسوزتر : چون معنی دارد ترکیب وصفی است یعنی کلمه ی مادر «موصوف» و کلمه ی دلسوز « صفت » است . مادرِ من –مادرِ من تر : چون معنی ندارد ترکیب اضافی است یعنی کلمه ی مادر «مضاف» و کلمه ی من « مضاف الیه » است . کانال سراسری عربی و معارف در تلگرام و ایتا همراه شماست لینک تلگرامی: https://telegram.me/tagavi73 لینک ایتا: https://eitaa.com/tagavi73

🔴 ۱۲ نکته بسیار مهم و حرفه ای در اعراب گذاری. ۱-کسره عارضی(به دلیل التقا ساکنین): جاءتِ المعلمات / بشّرِِ المومنین ۲-اعراب فرعی: الف)اسم های غیر منصرف در حالت جر به جای کسره فتحه میگیرند. فی مساجدَ ب)جمع مونث سالم در حالت نصب به جای فتحه کسره میپذیرد. اکتبِ العباراتِ ۳-اعراب تقدیری(حتی به صورت ی° هم نادرست است؛نباید روی یاء هیچ اعرابی باشد) جاء الفتی ۴-اسم های منقوص در حالت رفع و جر اگ نکره باشند اخرشان تنوین کسره میگیرند. جاء قاضِ ۵-اسم های مقصور اگر نکره باشند آخرشان تنوین فتحه میگیرند. فی هدیً ۶-اسم هایی که آخرشان((ا)) میباشد مثل کریما حتما باید تنوین فتحه داشته باشند. غفوراً ۷-مبتدای موخر(مهمترین حالت وقتی است که مبتدا نکره میباشد و خبر شبه جمله) شبه جمله یعنی ظرف یا جارو مجرور. فی المدرسه رجلُ / هناک کتابُ ۸-اسم های غیر منصرف مضاف و ال دار تنوین نمیپذیرند. ایرانُ / المدرسهِ ۹-کلمات معطوف تابع اصل اعراب کلمه ی قبل خود هستند نه فرع. ذهبت الی ایرانَ والمسجدِ ۱۰-اسم های غیر منصرف اگر ال بگیرند یا مضاف واقع شوند کسره را میپذیرند. الی مساجدِ المدینهِ ۱۱-اگر فعل مضارعی به یک فعل مضارع منصوب و مجزوم عطف شود باید از نظر اعراب با آن مطابقت کند. ذهبتُ حتی اجلسَ و استریحَ ۱۲-حرکت حرف آخر کلمات مبنی تغییر نمیکند. من طلبَ وجدَ / ذلکَ الیوم 💠منبع💠 تجزیه ترکیب و اعراب گذاری کانال سراسری عربی و معارف در تلگرام و ایتا همراه شماست لینک تلگرامی: https://telegram.me/tagavi73 لینک ایتا: https://eitaa.com/tagavi73 تبلیغ فراموش نشود🙏

💠 خبر سه نوع است : ⚡️الف) مفرد 📌مانند : «المعلماتُ عالماتٌ» : خانم معلم ها دانایند. ⚡️ب) شبه جمله 📌مانند : «في الدار رجلٌ» : مردی در خانه است. 📌یا «عندي قلمٌ» : قلمی دارم. 🔸متاسفانه گاهی مترجمان این نوع خبر را ترجمه ی تحت اللفظی می کنند. 📌مثلا : جمله ی «لِلمعلّمِ، دفترٌ» : معلم یک دفتر دارد را به «برای معلم یک دفتر است» یا «عندي دفترٌ» : دفتری دارم را به «نزد من دفتری است» ترجمه می کنند که شاید از نظر ظاهر، ترجمه غلط نباشد، ولی از لحاظ زبان مقصد اشتباه محسوب می شود. 🔹از این گونه است آیه ۱۷۹ سوره بقره : «لَکُم في القِصاص حیاةٌ یا أولی الألباب : ای خردمندان! در قصاص، زندگی دارید» که به «برای شما در قصاص، زندگی است» ترجمه میشود که چندان درست نیست. ⚡️ج) جمله ▪️که بر دو نوع است : ▫️۱) اسمیه 📌مانند : «العالِمُ، مقامه رَفیع» : دانشمند، مرتبه ی بالایی دارد. ▫️۲) فعلیه 📌مانند : «العِلمُ، یُرَقي الأُمَم» : دانش، ملت ها را بالا میبرد. 📌یا «العِلمُ یُنیرُ العُقول» : دانش، افکار و اندیشه ها را روشن می سازد. 🔸جمله ی انشایی به ندرت خبر واقع می شود که در این صورت باید مطابق با زبان مقصد ترجمه گردد. 📌مانند : «الشَّرُ، لا تَقرِبْهُ» : نزدیک بدی نرو یا به بد نزدیک مشو، نه اینکه «بد، نزدیک به آن نشو»; زیرا در زبان مقصد، اینگونه استعمال صحیح نیست. 🔹مبتدا که رکن اساسی جمله است و نباید حذف گردد، گاه ضرورتاً یا جوازاً حذف می شود. 🔸«گاهی برخی از کلمات جمله با وجود قرائن معنوی و لفظی، به منظور رعایت اختصار حذف می شوند. البته اگر ضرورت داشته باشد که ارکان یا اجزای کلام بی کم و کاست در جای خود باقی بماند، نباید به حذف هیچ یک از آن ها پرداخت. اما در صورت فراهم بودن شرایط، چنان که رسم بیشتر زبان های دنیاست، میتوان کلمات جمله را حذف کرد». 🔹جایز بودن در صورتی است که قرینه ای در جمله باشد، مانند اینکه وقتی کسی سوال میکند : «کَیفَ أبوک؟‌» در جواب می گویید : «مَریضٌ». در اینجا مبتدا به اعتبار قرینه (سوال قبلی) محذوف است یا «الدّرسُ الاوّل»، یعنی «هذا الدّرسُ الاوّل». در این صورت، مترجم مطابق با زبان مبدأ ترجمه می کند : «مَریضٌ = مریض است» و «الدّرسُ الاوّل = درس اول» یا «صُمٌّ بکمٌ عُمیٌ» در آیه ۱۷ سوره بقره به معنای کر، لال و کورند. 🔸گاهی مبتدا وجوبا محذوف است که در این حالت هم باید مطابق با زبان مبدأ ترجمه گردد. 📌مانند : «صَبرٌ جَمیلٌ» : صبرِ زیبایی است که در حقیقت، مبتدا یعنی «صبري = صبر من» حذف شده است. 🔹خبر بعد از مبتدا رکن دوم جمله به حساب می آید; ولی احیاناً همچون مبتدا حذف می شود. 🔸جواز حذف این است که قرینه ای وجود داشته باشد. 📌مانند : «علیُّ» در جواب کسی که سوال میکند : «مَنْ عندکَ؟». در اینجا جمله همچون زبان مبدأ ترجمه می گردد. ولی زمانی وجوباً حذف می شود که در این صورت همچون زبان مبدأ عمل نمی گردد و خبر را با توجه به قرائن در زبان مقصد آورد. 📌مانند : «لَوْ لاکَ لَما خلقتُ الافلاک» : اگر تو نبودی، آسمان ها را نمی آفریدیم; در صورتی که ترجمه ی تحت اللفظی آن «اگر نه تو ...» می شود. لطفااا دوستانتان را به کانال های ما 👇دعوت کنید🙏 کانال سراسری عربی و معارف در تلگرام و ایتا همراه شماست لینک تلگرامی: https://telegram.me/tagavi73 لینک ایتا: https://eitaa.com/tagavi73 تبلیغ کانال هامون فراموش نشه🙏

📗🌾📗🌾📗🌾📗🌾📗🌾📗🌾 به موارد زير درمورد "مضاف"توجه کنيد: 1)مضاف «ال »و «تنوين» نمی گيرد. الْکتابُ +الْمُعَلِّمِ = کتابُ الْمُعَلِّمِ کتابٌ + الْمُعَلِّمِ = کتابُ الْمُعَلِّمِ 2)مُضاف اسم مثنی يا جمع مذکر باشد نون از آخر آن حذف می گردد. فَلَاحُونَ + القَريَةِ = فَلَاحُو القَريَةِ وَالِدَانِ + کَ = وَالِـدَاکَ أَخَوَيْنِ + کُم = أَخَوَيْـکُم صَديقَتَانِ + ی = صَدِيقَتَای َ 3)مضاف بودن درزبان عربی نقش نيست وبرای تشخيص اعراب مضاف بايد به جايگاه اعراب آن در جمله نگاه کرد ومی تواند درجمله نقش­ های متعددی مانند فاعل ، مفعول ، مبتدا ، خبر ،.... داشته باشد . به موارد زير درمورد مضافٌ اليه توجه کنيد: 1)مضافٌ اليه خود نقش به شمار مي آيد واز جهت إعراب هميشه مجرور است. 2)ضماير متصل منصوبی ،مجروری « هُ ، هُما ، هُم.....» همراه اسم نقش مضافٌ اليه دارند و محلاً مجرور هستند. جَاءَ مُعَلِّمُـکَ ، حَاسِبُوا أَنفُسَـکُم فی الدُّنيا 3)اگر مضافٌ اليه اسم معرب باشد «ال » يا «تنوين» می گيرد مگر اينکه غير منصرف باشد در حالت حرکت فتحه می گيرد. بَابُ الْمَدرَسَةِ مَفتُوحٌ کُلُّ شَيءٍ هالِـکٌ الّ وَجْهَـهُ شَاهَدتُـهُ فی مَدارِسِ مَکَّـة َ 4)درزبان عربی اسمی اگر بخواهد هم صفت و هم مضافٌ اليه بگيرد مضافٌ اليه مقدم می شود. بابُ الْمَدرَسَةِ الکَبيرُ عَقيدَتُـنَـا الإِسلاميَّةُ تذکر: اسم در سه حالت مجرور است . 1)اگر بعد از حرف جر بيايد مجرور به حرف جر است دَخَلَ التلميذُ فی الصَّفِ مجرور به حرف جر 🌾🌴🌾🌴🌾🌴🌾🌴🌾🌴 2) اگر بعد از اسم ديگری واقع شود مضافٌ اليه و مجرور است. فَتَحَ التلميذُ بَابَ الصَّفِ مضافٌ اليه مجرور 3)تابعي براي مطبوع مجرور باشد: هذا کتابُ التلميذِ الناجحِ صفت و مجرور 👇👇👇👇👇👇👇 5)اسم­هاي « قبل ، بعد ، ذو ، أيّ ، أمام ، وراء ، خلف ، مَعَ ، غير ، کلّ ، بعض ، جميع... » از اسماء دائم الإضافه محسوب مي شوند و اسم بعد از آنها نقش مضاف اليه دارد. 6)هرگاه بعد از ظرفهايی مانند « مُنذُ ، مُذ ، لَمّاوقتي که بر ماضي وارد شود ، إذ ، إذا » جمله ای ذکر شود آن جمله مضاف الي براي اين ظرفها مي باشد: أُذکُرُوا إذ کُنتُم أَعِداءً کانال سراسری عربی و معارف بابیش از500کاربر فرهنگی دربین کانال های هم نوع خود"بهترین میباشد... برای بهتر ماندن "نیاز به حمایت شما داریم🙏 کانال سراسری عربی و معارف در تلگرام و ایتا همراه شماست لینک تلگرامی: https://telegram.me/tagavi73 لینک ایتا: https://eitaa.com/tagavi73