ترکیب تو عربی دو جوره اضافی و وصفی اضافی : مضاف و مضاف الیه وصفی : موصوف و صفت فرقشون : اولا اینو بدونید که در بیرون میتونید مضاف الیه رو به تنهایی نشون بدین ولی صفت رو نمیشه بدون موصوف نشون داد مثلا کتاب خواندنی : خواندنی رو نمیشه به تنهایی بیرون نشون داد چون صفته ولی کتاب علی : علی رو میشه بیرون نشون داد نشانه های کمکی : دو تا اسم ال دار و هم حرکه = صفت و موصوف دو تا اسم تنوین دار و هم حرکه = صفت و موصوف اسم بدون ال و تنوین + اسم ال دار یا بدون ال با حالت مجروری = مضاف و مضاف الیه... مضاف الیه همیشه مجروره یعنی با ِ یا ٍ یا ینِ یا ینَ میاد ... تو ترجمه صفت و موصوف میشه "است" گذاشت کتاب خواندنی است تو ترجمه مضاف و مضاف الیه برعکسشون کنید و "دارد" بذارید کتاب علی : علی کتاب دارد همکاران محترم لطفااااا لینک کانال رو به اشتراک بگذارید لینک کانال سراسری عربی و معارف در ایتا👈 https://eitaa.com/tagavi73 بهترین کانال علمی و درسی عربی و معارف موجود در ایتا...

#اسم 📙 اسم کلمه ای است که مفهوم مشخص و با معنایی دارد و به انجام دادن کار در یک زمان خاص دلالت نمی کند. 🔰 نشانه های اسم : ۱- داشتن ال: المعلم - القوم ۲- داشتن تنوین تلمیذاً - علمٍ - رجلٌ ◀️ "ال" و تنوین با هم در یک کلمه جمع نمی شود. ۳-  داشتن علامت تأنیث ة در آخر واجبة  -  طاعة ۴- داشتن حرف جر قبل از خود "مجرور به حرف جر بودن" فی کتابِ - إلی بیت ۵- داشتن حروف ندا قبل از خود "منادا شدن" یا الله: حرف ندا ( یا - أیا ......) ۶- مجرور شدن "گرفتن کسره" این علامت و حرکت فقط برای اسم است. ۷- داشتن الف ممدود در آخر "اء" ماء - سماء - صحراء ۸- اسم اشاره هذا، تلک ۹- اسم موصول الذی ، مَن، ما ۱۰- ضمایر هو، انا ۱۱- اسم علم(خاص) علی، ایران ۱۲- دو اسم کنار هم که می تواند مضاف و مضاف الیه و یا موصوف و صفت باشد. ◀️ برای شناخت آنها کافی است کسره مابین آنها رابرداشته و در آخر جمله تان، است را قراردهید. اگر جمله شما معنی و مفهوم داشت دو اسم پشت سرهم، صفت و موصوفند و اگر معنی و مفهوم نداشت، مضاف و مضاف الیه می باشند. قلمُ مجیدٍ: قلمِ مجید قلم، مجید است این عبارت معنی ندارد پس قلمِ مجید مضاف و مضاف الیه است. کتاب ٌ جمیل ٌ : کتابِ زیبا کتاب، زیبا است این عبارت معنی دارد پس موصوف و صفت می باشد ۱۳- کلمات سه حرفی ساکن الوسط العِلم - الفَهم ۱۴- از راه معنی جدار: دیوار لینک کانال سراسری عربی و معارف در ایتا👇 https://eitaa.com/tagavi73 بهترین کانال عربی و معارف در ایتا

✅● انواع جمله: ( جمله اسمیّه و جمله فعلیّه ) @tagavi73 💠الف) جمله اسمیّه: هر جمله ای که با اسمی مرفوع آغاز گردد و آن اسم مرفوع، نقش مبتدا را داشته باشد جمله اسمیه می باشد. مثال:اَلصَّلاةُ واجِبَةٌ عَلِیٌّ یَذْهَبُ اَلحَمدُ لِلّهِ @tagavi73 ♦️« فرمول جمله اسمیّه= مبتدا+خبر+..» 🍃🍃🍃 ◀️مبتدا : اسمی است مرفوع و ( غالباً ) معرفه که معمولا در آغاز جمله اسمیّه واقع می شود تا این که در مورد آن خبری داده شود. مانند ( الصلاة ، علِیٌّ ، اَلحمدُ ) در مثال های بالا . 🌸❓نکته مهم : مبتدا حتماً یک اسم است و نمی تواند بیشتر از یک کلمه باشد ولی گاهی با خود ، وابسته هایی مانند « مضاف الیه و صفت و ... » دارد : شَجَرَةُ الخُبزِ شَجَرةٌ استوائیّةٌ : ( شجرةُ مبتدا – الخُبزِ مضاف الیه ) الطالبُ المَشاغِب راسبٌ فی النِّهایة : ( الطالبُ مبتدا – المُشاغب صفت ) 🛎🖍تذکر : مبتدا جزو کلمات مرفوع است یعنی غالباً ــــُــٌــ ، انِ ( در مثنی ) ، ونَ ( در جمع مذکر سالم ) دارد : المُسلِمونَ مُدافِعونَ عَن حُقوقِ المَظلومینَ : المُسلِونَ مبتدا و مرفوع الاَخَوانِ ساعَدا اُمَّهُما فِی البَیتِ : الاَخوان مبتدا و مرفوع 🔴🔹خبر: کلمه یا کلماتی است مرفوع که غالباً بعد از مبتدا واقع می شود تا در مورد آن خبری داده و مفهوم آن را کامل کند. 📚 انواع خبر: ۱. خبر مفرد ۲. خبر جمله ( فعلیه و اسمیه ) ۳. شبه جمله 1) خبر مفرد : هرگاه خبر جمله اسمیّه ، یک اسم مفرد باشد خبر از نوع مفرد است. مثال: المومنونَ بعیدونَ عَنِ المنکر ( مومنان از منکر دور هستند ) 🍎🍎🍎🍐🍎 @tagavi73 🎲🎲چند نکته مهم ! : ☯1) در تشخیص نوع خبر، مضاف الیه و صفت و صله موصول دخالتی ندارند یعنی فقط مضاف، موصوف و موصول را در نظر می گیریم. ◀️خَیرُ الناسِ مَنْ یأخُذُ بِیَدِکَ فی المُشکِلاتِ ( بهترین مردم کسی است که در مشکلات دست تو را بگیرد ) 👈خیر مبتدا / مَن خبر ◀️ عَلِیٌ مُعَلِّمُ الثائرینَ ( علی معلم انقلابیان است ) علی مبتدا / معلم خبر / الثائرین مضاف الیه @tagavi73 ◀️اَنتَ تلمیذٌ مُجِدٌ ( تو دانش آموز کوشایی هستی ) انت مبتدا / تلمیذ خبر / مجد صفت ◀️المُسلِمُ مَنْ سَلِمَ النّاسُ مِنْ یَدِهِ ( مسلمان کسی است که مردم از دستش در امان اند ) ☯2) هرگاه خبر مفرد، مشتق باشد باید از نظر جنس ( مذکر و مونث ) و تعداد ( مفرد- مثنی- جمع ) با مبتدا مطابقت کند ولی اگر جامد باشد چنین مطابقتی لازم نیست. ◀️ التلمیذتان مسرورتان فی الصَّف ( مسرورتان خبر « مشتق » ، التلمیذتان مبتدا ) ◀️العِلمُ خَزانَة ( العلم مبتدا و خزانه خبر « جامد » ) ◀️ العلماءُ سِراجُ الاُمَّةِ ( العلماء مبتدا و سراج خبر « جامد ») ◀️المومِنُ صادِقٌ ( المومن مبتدا و صادق خبر « مشتق » ) 🔵🔸نکته : حالتهای مختلف اسم تفضیل پس از مبتدا : 🔹الف) اگر بدون ( ال ) با ( مِن ) بیاید مفرد مذکر بکار می رود خواه مبتدا مذکر باشد خواه مونث : مثال : فاطمةُ افضلُ من مریمَ 🔹ب) اگر همراه ( ال ) باشد از مبتدا پیروی می کند : مثال : کلمة الله هی العُلیا ( بر وزن فُعلی ) 🔹ج) اگر مضاف به اسم نکره باشد مفرد مذکر به کار می رود : مثال : هذِهِ افضلُ طالبَةٍ 🔹د) اگر مضاف به معرفه باشد مطابقت یا عدم مطابقت آن جایز است : مثال : هذِهِ فُضلی الطالبة / هذِهِ اَفضلُ الطالبة @tagavi73 🔹3) در صورتیکه مبتدا معرفه باشد ( شرط اول ) و خبر نیز معرفه باشد ( شرط دوم ) مابین مبتدا و خبر معرفه، یک ضمیر منفصل مرفوعی قرار می گیرد. ( هُوَ - هُما - هُم - هِیَ - ... ) که از نظر جنس ( مذکر - مونث ) و تعداد ( مفرد ، مثنی ، جمع ) با مبتدا مطابقت می کند که به آن #ضمیر فصل یا ضمیر عماد می گوییم. ضمیر فصل هیچ نقشی در جملات ندارد. ( به معنای فقط - تنها ) اللهُ هُوَ الغَنیّ : خداوند تنها بی نیاز است . ( الله مبتدا – الغنی ّ خبر ) 🔹4) هرگاه بعد از اسم های اشاره اسم بدون ( الـ ) بیاید نقش #خبر مفرد را می گیرد ولی اگر دارای ( الـ ) باشد دیگر خبر نیست بلکه مشارالیه است و خبر بعد از آن واقع می شود : 🔻الف) اگر جامد باشد : نقش عطف بیان 🔻ب) اگر مشتق باشد : نقش صفت 👈که در هر صورت اسم ال دار از نظر اعراب از اسم اشاره قبل از خود تبعیت می کنند . مثال: ◀️هذا الرَجُل ضاحِکٌ (الرجل عطف بیان « جامد») @tagavi73 ◀️هذا الطالِبُ ضاحِکٌ ( الطالب صفت «مشتق ») ◀️هذا کِتابٌ یُفیدُ الاِنسانَ ( کتاب خبر ، یفید جمله وصفیه ) ◀️هذَا الکتابُ یُفیدُ الانسانَ ( الکتاب عطف بیان ، یفید خبر ، جمله فعلیه ) ↙️🌸در ترجمه : مثال: ⬅️هذا العصفورُ . . . ترجمه : این گنجشک. . . ( جمله کامل نیست و احتیاج به خبر دارد) ⬅️ هذا عُصفورٌ . . . ترجمه : این گنجشک است. ( جمله کامل است ) 5)ترجمه خبر وقتی https://telegram.me/tagavi73

✅ نکاتی درموردترکیب های وصفی واضافی (صرفا جهت اطلاع همکاران ) در ترکیب وصفی، موصوف و صفت باید در چهار چیز بایکدیگر اشتراک داشته باشند: 👈اوّل : در عدد(مفرد،مثنی،جمع) 👈دوم : معرفه ونکره بودن 👈سوم :جنس(مذکّر ومؤنّث بودن) 👈چهارم : در اِعراب(حرکت) ✅ ترکیب اضافی اسم اول، مضاف اسم دوم، مضاف إليه است. ✅ ویژگیهای مضاف: 👈 1. مضاف «ال» و «تنوین» نمیگیرد. 👈 2. نون مثنّی و جمع درمضاف حذف می‌شود. 👈 3. مضاف در جمله نقش و اعراب می پذیرد. ✅ ویژگیهای مضاف إليه: 👈1. مضاف إليه همیشه مجرور است. ( کسره دارد) 👈2. میتواند معرفه یا نکره باشد و مطابقتی با مضاف نداشته باشد. 👈3. هر گاه ضمیر بعد از اسم بیاید( اسم +ضمیر) آن اسم: مضاف و ضمير: 100% مضاف الیه است. 👈4. بعد از اسم اشاره و موصولات، هیچ گاه مضاف الیه نمی آید. 👈5. فعل یا جمله نیز می تواند مضاف الیه واقع شود. اما در تركيبات زير:👇👇 🌹الأبحاثُ الصِّناعيةُ، 🌹الأدَواتُ العِلميَّةُ، 🌹الصُّوَرُ المُتَحَرِّکَةُ، 🌹الصِّناعاتُ الجَدیدَةُ، 🌹آثارٌجَمیلَةٌ 👈موصوف به صورت جمع و صفت به صورت مفرد آمده است يعني شرط اشتراك موصوف و صفت در عدد رعايت نشده است. ✅ نکته: در زبان عربی هرگاه موصوف، جمع غیر عاقل باشد صفت به صورت مفرد مؤنّث می آید؛ بنابراین این ترکیبات و نمونه هایی از این قبیل صحیح می باشند و از شرط اشتراک در عدد پیروی نمی کنند . این مطالب به هچ وجه در کلاس نهم تدریس نشود. (تنها جهت دانش افزایی همکاران عزیز) کانال سراسری عربی و معارف در تلگرام و ایتا همراه شماست لینک تلگرامی: https://telegram.me/tagavi73 لینک ایتا: https://eitaa.com/tagavi73

✏️✏️✏️✏️✏️ راه تشخیص ترکیب وصفی از اضافی 👇👇👇 روش های تشخیص 1- کسره بین دو کلمه را حذف می کنیم سپس بعد از کلمه ی اول ویرگول می گذاریم و در آخر فعل (است)قرارمی دهیم . اگر عبارت معنی داد ترکیب وصفی و اگر معنی نداد ترکیب اضافی است . مثال اتاقِ تمیز –اتاقْ ، تمیز است : چون معنی دارد ترکیب وصفی است یعنی کلمه ی اتاق «موصوف» و کلمه ی تمیز « صفت »است . اتاقِ مدیر – اتاقْ، مدیر است :چون معنی ندارد ترکیب اضافی است یعنی کلمه اتاق «مضاف» و کلمه ی مدیر « مضاف الیه »است . 2- در ترجمه ترکیب بعد از کلمه دوم ویرگول و سپس کلمه دوم تکرار شود و در پایان است یا هستند اضافه شود. اگر جمله معنا داشت، ترکیب وصفی و اگر معنا نداشت ترکیب اضافی است. مثال انگشتر طلایی ، طلایی است. یک ترکیب وصفی است انگشتر مادر ، مادر است. یک ترکیب اضافی است 3- به آخر کلمه ی دوم (تر) اضافه کنید اگرعبارت معنی داد ترکیب وصفی است.و اگر معنی نداد ترکیب اضافی است. مثال مادرِ دلسوز –مادرِدلسوزتر : چون معنی دارد ترکیب وصفی است یعنی کلمه ی مادر «موصوف» و کلمه ی دلسوز « صفت » است . مادرِ من –مادرِ من تر : چون معنی ندارد ترکیب اضافی است یعنی کلمه ی مادر «مضاف» و کلمه ی من « مضاف الیه » است . کانال سراسری عربی و معارف در تلگرام و ایتا همراه شماست لینک تلگرامی: https://telegram.me/tagavi73 لینک ایتا: https://eitaa.com/tagavi73

🔴 ۱۲ نکته بسیار مهم و حرفه ای در اعراب گذاری. ۱-کسره عارضی(به دلیل التقا ساکنین): جاءتِ المعلمات / بشّرِِ المومنین ۲-اعراب فرعی: الف)اسم های غیر منصرف در حالت جر به جای کسره فتحه میگیرند. فی مساجدَ ب)جمع مونث سالم در حالت نصب به جای فتحه کسره میپذیرد. اکتبِ العباراتِ ۳-اعراب تقدیری(حتی به صورت ی° هم نادرست است؛نباید روی یاء هیچ اعرابی باشد) جاء الفتی ۴-اسم های منقوص در حالت رفع و جر اگ نکره باشند اخرشان تنوین کسره میگیرند. جاء قاضِ ۵-اسم های مقصور اگر نکره باشند آخرشان تنوین فتحه میگیرند. فی هدیً ۶-اسم هایی که آخرشان((ا)) میباشد مثل کریما حتما باید تنوین فتحه داشته باشند. غفوراً ۷-مبتدای موخر(مهمترین حالت وقتی است که مبتدا نکره میباشد و خبر شبه جمله) شبه جمله یعنی ظرف یا جارو مجرور. فی المدرسه رجلُ / هناک کتابُ ۸-اسم های غیر منصرف مضاف و ال دار تنوین نمیپذیرند. ایرانُ / المدرسهِ ۹-کلمات معطوف تابع اصل اعراب کلمه ی قبل خود هستند نه فرع. ذهبت الی ایرانَ والمسجدِ ۱۰-اسم های غیر منصرف اگر ال بگیرند یا مضاف واقع شوند کسره را میپذیرند. الی مساجدِ المدینهِ ۱۱-اگر فعل مضارعی به یک فعل مضارع منصوب و مجزوم عطف شود باید از نظر اعراب با آن مطابقت کند. ذهبتُ حتی اجلسَ و استریحَ ۱۲-حرکت حرف آخر کلمات مبنی تغییر نمیکند. من طلبَ وجدَ / ذلکَ الیوم 💠منبع💠 تجزیه ترکیب و اعراب گذاری کانال سراسری عربی و معارف در تلگرام و ایتا همراه شماست لینک تلگرامی: https://telegram.me/tagavi73 لینک ایتا: https://eitaa.com/tagavi73 تبلیغ فراموش نشود🙏

💠 خبر سه نوع است : ⚡️الف) مفرد 📌مانند : «المعلماتُ عالماتٌ» : خانم معلم ها دانایند. ⚡️ب) شبه جمله 📌مانند : «في الدار رجلٌ» : مردی در خانه است. 📌یا «عندي قلمٌ» : قلمی دارم. 🔸متاسفانه گاهی مترجمان این نوع خبر را ترجمه ی تحت اللفظی می کنند. 📌مثلا : جمله ی «لِلمعلّمِ، دفترٌ» : معلم یک دفتر دارد را به «برای معلم یک دفتر است» یا «عندي دفترٌ» : دفتری دارم را به «نزد من دفتری است» ترجمه می کنند که شاید از نظر ظاهر، ترجمه غلط نباشد، ولی از لحاظ زبان مقصد اشتباه محسوب می شود. 🔹از این گونه است آیه ۱۷۹ سوره بقره : «لَکُم في القِصاص حیاةٌ یا أولی الألباب : ای خردمندان! در قصاص، زندگی دارید» که به «برای شما در قصاص، زندگی است» ترجمه میشود که چندان درست نیست. ⚡️ج) جمله ▪️که بر دو نوع است : ▫️۱) اسمیه 📌مانند : «العالِمُ، مقامه رَفیع» : دانشمند، مرتبه ی بالایی دارد. ▫️۲) فعلیه 📌مانند : «العِلمُ، یُرَقي الأُمَم» : دانش، ملت ها را بالا میبرد. 📌یا «العِلمُ یُنیرُ العُقول» : دانش، افکار و اندیشه ها را روشن می سازد. 🔸جمله ی انشایی به ندرت خبر واقع می شود که در این صورت باید مطابق با زبان مقصد ترجمه گردد. 📌مانند : «الشَّرُ، لا تَقرِبْهُ» : نزدیک بدی نرو یا به بد نزدیک مشو، نه اینکه «بد، نزدیک به آن نشو»; زیرا در زبان مقصد، اینگونه استعمال صحیح نیست. 🔹مبتدا که رکن اساسی جمله است و نباید حذف گردد، گاه ضرورتاً یا جوازاً حذف می شود. 🔸«گاهی برخی از کلمات جمله با وجود قرائن معنوی و لفظی، به منظور رعایت اختصار حذف می شوند. البته اگر ضرورت داشته باشد که ارکان یا اجزای کلام بی کم و کاست در جای خود باقی بماند، نباید به حذف هیچ یک از آن ها پرداخت. اما در صورت فراهم بودن شرایط، چنان که رسم بیشتر زبان های دنیاست، میتوان کلمات جمله را حذف کرد». 🔹جایز بودن در صورتی است که قرینه ای در جمله باشد، مانند اینکه وقتی کسی سوال میکند : «کَیفَ أبوک؟‌» در جواب می گویید : «مَریضٌ». در اینجا مبتدا به اعتبار قرینه (سوال قبلی) محذوف است یا «الدّرسُ الاوّل»، یعنی «هذا الدّرسُ الاوّل». در این صورت، مترجم مطابق با زبان مبدأ ترجمه می کند : «مَریضٌ = مریض است» و «الدّرسُ الاوّل = درس اول» یا «صُمٌّ بکمٌ عُمیٌ» در آیه ۱۷ سوره بقره به معنای کر، لال و کورند. 🔸گاهی مبتدا وجوبا محذوف است که در این حالت هم باید مطابق با زبان مبدأ ترجمه گردد. 📌مانند : «صَبرٌ جَمیلٌ» : صبرِ زیبایی است که در حقیقت، مبتدا یعنی «صبري = صبر من» حذف شده است. 🔹خبر بعد از مبتدا رکن دوم جمله به حساب می آید; ولی احیاناً همچون مبتدا حذف می شود. 🔸جواز حذف این است که قرینه ای وجود داشته باشد. 📌مانند : «علیُّ» در جواب کسی که سوال میکند : «مَنْ عندکَ؟». در اینجا جمله همچون زبان مبدأ ترجمه می گردد. ولی زمانی وجوباً حذف می شود که در این صورت همچون زبان مبدأ عمل نمی گردد و خبر را با توجه به قرائن در زبان مقصد آورد. 📌مانند : «لَوْ لاکَ لَما خلقتُ الافلاک» : اگر تو نبودی، آسمان ها را نمی آفریدیم; در صورتی که ترجمه ی تحت اللفظی آن «اگر نه تو ...» می شود. لطفااا دوستانتان را به کانال های ما 👇دعوت کنید🙏 کانال سراسری عربی و معارف در تلگرام و ایتا همراه شماست لینک تلگرامی: https://telegram.me/tagavi73 لینک ایتا: https://eitaa.com/tagavi73 تبلیغ کانال هامون فراموش نشه🙏

📗🌾📗🌾📗🌾📗🌾📗🌾📗🌾 به موارد زير درمورد "مضاف"توجه کنيد: 1)مضاف «ال »و «تنوين» نمی گيرد. الْکتابُ +الْمُعَلِّمِ = کتابُ الْمُعَلِّمِ کتابٌ + الْمُعَلِّمِ = کتابُ الْمُعَلِّمِ 2)مُضاف اسم مثنی يا جمع مذکر باشد نون از آخر آن حذف می گردد. فَلَاحُونَ + القَريَةِ = فَلَاحُو القَريَةِ وَالِدَانِ + کَ = وَالِـدَاکَ أَخَوَيْنِ + کُم = أَخَوَيْـکُم صَديقَتَانِ + ی = صَدِيقَتَای َ 3)مضاف بودن درزبان عربی نقش نيست وبرای تشخيص اعراب مضاف بايد به جايگاه اعراب آن در جمله نگاه کرد ومی تواند درجمله نقش­ های متعددی مانند فاعل ، مفعول ، مبتدا ، خبر ،.... داشته باشد . به موارد زير درمورد مضافٌ اليه توجه کنيد: 1)مضافٌ اليه خود نقش به شمار مي آيد واز جهت إعراب هميشه مجرور است. 2)ضماير متصل منصوبی ،مجروری « هُ ، هُما ، هُم.....» همراه اسم نقش مضافٌ اليه دارند و محلاً مجرور هستند. جَاءَ مُعَلِّمُـکَ ، حَاسِبُوا أَنفُسَـکُم فی الدُّنيا 3)اگر مضافٌ اليه اسم معرب باشد «ال » يا «تنوين» می گيرد مگر اينکه غير منصرف باشد در حالت حرکت فتحه می گيرد. بَابُ الْمَدرَسَةِ مَفتُوحٌ کُلُّ شَيءٍ هالِـکٌ الّ وَجْهَـهُ شَاهَدتُـهُ فی مَدارِسِ مَکَّـة َ 4)درزبان عربی اسمی اگر بخواهد هم صفت و هم مضافٌ اليه بگيرد مضافٌ اليه مقدم می شود. بابُ الْمَدرَسَةِ الکَبيرُ عَقيدَتُـنَـا الإِسلاميَّةُ تذکر: اسم در سه حالت مجرور است . 1)اگر بعد از حرف جر بيايد مجرور به حرف جر است دَخَلَ التلميذُ فی الصَّفِ مجرور به حرف جر 🌾🌴🌾🌴🌾🌴🌾🌴🌾🌴 2) اگر بعد از اسم ديگری واقع شود مضافٌ اليه و مجرور است. فَتَحَ التلميذُ بَابَ الصَّفِ مضافٌ اليه مجرور 3)تابعي براي مطبوع مجرور باشد: هذا کتابُ التلميذِ الناجحِ صفت و مجرور 👇👇👇👇👇👇👇 5)اسم­هاي « قبل ، بعد ، ذو ، أيّ ، أمام ، وراء ، خلف ، مَعَ ، غير ، کلّ ، بعض ، جميع... » از اسماء دائم الإضافه محسوب مي شوند و اسم بعد از آنها نقش مضاف اليه دارد. 6)هرگاه بعد از ظرفهايی مانند « مُنذُ ، مُذ ، لَمّاوقتي که بر ماضي وارد شود ، إذ ، إذا » جمله ای ذکر شود آن جمله مضاف الي براي اين ظرفها مي باشد: أُذکُرُوا إذ کُنتُم أَعِداءً کانال سراسری عربی و معارف بابیش از500کاربر فرهنگی دربین کانال های هم نوع خود"بهترین میباشد... برای بهتر ماندن "نیاز به حمایت شما داریم🙏 کانال سراسری عربی و معارف در تلگرام و ایتا همراه شماست لینک تلگرامی: https://telegram.me/tagavi73 لینک ایتا: https://eitaa.com/tagavi73

👈 اصل تمییز 👉 👈 اصل تمییز ممکن است "مبتدا، فاعل یا مفعول" باشد. اصل تمیییز در تمییز نسبت"جمله" وجود دارد یعنی در تمییز مفرد اصل تمییز وجود ندارد. 📌 نکته: کلماتی که پس از "وزن، مساحت، پیماته و عدد" می آید و ابهام این کلمات را برطرف می کند، تمییز مفرد نامیده می شود. 👈 اگر جمله اسمیه باشد اصل تمییز مبتدا است. 👈 اگر جمله فعلیه باشد و فعل لازم باشد قبل از تمییز فاعل یعنی ضمه _ُ وجود داشته باشد اصل تمییز فاعل است ... اگر جمله فعلیه باشد و فعل متعدی باشد قبل از تمییز مفعول یعنی فتحه _َ وجود داشته باشد اصل تمییز مفعول است ... مثال: 👇👇👇👇 ➖ التلمیذُ اکثرُ ادباً من الآخرین. (ادباً، تمییز) جمله اسمیه است پس اصل تمییز مبتدا است. ➖ فاضَ النهرُ ماءً. ( ماءً، تمییز ) جمله فعلیه و فعل لازم است و قبل از تمییز اسم مرفوع (فاعل) آمده" النهرُ"، پس اصل تمییز فاعل است. ➖ فجّرنا الارضَ عُیوناً. (عیوناً، تمییز ) جمله فعلیه و فعل متعدی است و قبل از تمییز اسم منصوب (مفعول) آمده " الارضَ" پس اصل تمییز مفعول است. کانال سراسری عربی و معارف در تلگرام و ایتا همراه شماست لینک تلگرامی: https://telegram.me/tagavi73 لینک ایتا: https://eitaa.com/tagavi73

اسم نکره نباشد ؛ 🎲 الف ) اگر خبرِ نکره ، صفت نداشته باشد ، خبر به شکل معرفه ترجمه می شود : ◀️هُوَ تِلمیذٌ : او دانش آموز است / العلمُ کَنزٌ : دانش ، گنج است . 🎲ب ) اگر خبرِ نکره ، صفت داشته باشد ، در ترجمه ، یا خبر به صورت نکره ترجمه می شود و یا صفتِ آن : ◀️هٰذا کتابٌ مُفیدٌ : این ، کتاب مفیدی است / این ، کتابی مفید است . 🎲ج ) اگر بعد از خبرِ نکره ، فعل بیاید ، خبر به شکلِ نکره ترجمه می شود : ◀️شَجَرةُ النّفطِ شَجَرَةٌ یَستَخدِمُها المُزارِعونَ : درخت نفت ، درختی است که کشاورزان آن را به کار می گیرند . 🎲د ) اگر خبرِ نکره ، همراه حرف جرّ « مِنْ » باشد و اسم تفضیل هم نباشد ، خبر به شکلِ نکره ترجمه می شود : ◀️هُوَ طالِبٌ مِن طُلّابِ هذِهِ المَدرَسةِ : او دانش آموزی از دانش آموزانِ این مدرسه است . 🥗🍃🍃🍃🍃🍃🍂🥀 @tagavi73 📚📚2) خبر به صورت جمله فعلیّه : هرگاه خبر یک فعل باشد خبر از نوع جمله فعلیّه می گردد. ( که محلاً مرفوع است ) مثال: 🗳 الاَمانَةُ تَجُرُّ الرّزقَ : امانت داری باعث جلب روزی می گردد. 🗳 عَلیٌّ یَذهَبُ الی المدرسة : علی مبتدا و یذهب خبر جمله فعلیه محلا منصوب 👈 بنابراین در این حالت ، فقط فعل را برمیداریم . 📚📚3) خبر به صورت جمله اسمیّه : اگر خبر جمله اسمیّه باشد به مبتدای آن جمله اسمیّه ، ضمیری متصل می شود و اگر این ضمیر نباشد ، خبر ، خبر مفرد می شود . 🖌به عبارت دیگر : « فرمول خبر به صورت جمله اسمیّه = اسم + اسم مرفوع + ضمیر + خبر مبتدای دوّم » 🗳فاطِمةُ ایمانُها قَوِیٌّ : فاطمة مبتدا – ( ایمانها قوی : خبر از نوع جمله اسمیه )( ایمان مبتدا – قویّ خبر ) @tagavi73 📚📚4) خبر به صورت شبه جمله : در صورتیکه غیر از ( جار و مجرور ) یا ( ظرف + مضاف الیه ) هیچ یک از انواع خبرها ( یعنی مفرد و یا جمله ) وجود نداشته باشد خود آن ( جار و مجرور ) یا ( ظرف + مضاف الیه ) خبر به صورت شبه جمله می باشند. 🔍( منظور از ظرف کلماتی است که دلالت بر زمان یا مکان می کند. مثال: فَوقَ ، تَحتَ ، امامُ ، خَلفَ ، عِندَ و ... . ) مثال: 💣 العُصفُورُ فَوقَ الشَجَرَة ( گنجشک بالای درخت است ) ( العصفور مبتدا ، فوق الشجرة خبر از نوع شبه جمله و محلا مرفوع ) 🛢💡پس می توان گفت : شبه جمله را زمانی خبر می گیریم که بعد از آن کلمه یا جمله ای نیامده باشد. پس اگر بعد از شبه جمله کلمه یا جمله ای بیاید خبر آن کلمه یا جمله خواهد بود. ⏰مثال: اَلتَّلامیذُ فِی الصَّفِ یَکتُبُونَ رِسالۀً بِمُعَلِّمِهِم : التلامیذ مبتدا ، یکتبون خبر ، فی الصف جار و مجرور ⏰اَلتَّلامیذُ فِی الصَّفِ : التلامیذ مبتدا ، فی الصف خبر ♥️♦️ نکته: ممکن است چند جار و مجرور در جمله وجود داشته باشد که فقط یکی از آن ها خبر می باشند. ( یعنی خبر اصلی ) @tagavi73 مثال: ◾️اَلعُلَماءُ فِی الاَرضِ کَالنُّجُومِ فی السماء : علماء در زمین مانند ستارگان در آسمان اند. العلماء مبتدا ، کالنجوم خبر 🌻🍄نکته مهمّ ! : اصل و قاعده بر این است که اول مبتدا بیاید و بعد خبر، ولی در سه موضع این اصل به هم می خورد، یعنی اول خبر و بعد مبتدا می آید : 💎الف) اگر خبر از اسماء استفهام باشد و بعد از اسم استفهام ، اسم بیاید : مثال : ◀️اَیْنَ الکتابُ ؟ ( این خبر مقدم و الکتاب مبتدای موخر ) ◀️کَیْفَ حالُ المَریضِ ؟ ( کیف خبر مقدم و حال مبتدای موخر ) 💎ب) اگر مبتدا اسم نکره و خبر شبه جمله باشد . مثال: ◀️فَوْقَ الشَجَرَة عُصفورٌ ◀️عُصفورٌ فَوقَ الشَجَرَۀِ (غلط) ⁉️هشدار: اگر مبتدا معرفه باشد میتواند هم در اول جمله اسمیّه بیاید و هم به صورت مبتدای موخر بیاید . مثال: ⬅️السَّلامُ عَلَیکَ / عَلَیکَ السلامُ @tagavi73 📣در صورتیکه خبر، اسم اشاره مکانی باشد خبر از نوع شبه جمله است . مثال: ◀️هُناکَ مَسْجِدٌ ◀️ هُنا مُدْرَسة 🍄یادآوری اسم اشاره مکانی : هُنا - هُناکَ - هُنالِکَ – ثَمَّ @tagavi73 🌹⁉️هشدار ! هر شبه جمله ای که اول جمله بیاید خبر مقدم نیست بلکه زمانی خبر مقدم است که اسم مرفوعی پس از آن به عنوان مبتدای موخر بیاید . مثال : ◀️فی المدرسةِ کَتبتُ واجباتی الدّراسةِ ( تکالیف درسی ام را در مدرسه نوشتم ) ( فی المدرسه خبر مقدم نیست ) ◀️قبلَ الدخول فی الصفّ رَاَیتُ المدیر ( قبل از داخل شدن در کلاس مدیر را دیدم . ) ( خبر مقدم وجود ندارد ) 🍃🍃🍃🍃🍃🍃 ✅ب) جمله فعلیّه : جمله ای است که با فعل شروع می شود. 💠جمله فعلیه با فعل معلوم : « فرمول جمله فعلیه با فعل معلوم = فعل ( معلوم ) + فاعل + .... » ♦️پس ارکان جمله فعلیه عبارتند از : فعل - فاعل - ( و گاهی مفعولٌ به ) @tagavi73 🔰دقت: 💎1) فاعل بعد از فعل معلوم قرار می گیرد . ( یا در خود فعل است ) 👈پس هرگز قبل از فعل به دنبال فاعل نگردید . ◀️التلمیذُ کَتَبَ دَرسَهُ راغِبا @tagavi73

ضمير شأن: ضمير مفرد غائبى است كه كناية از امرى مى باشد كه متكلم مى خواهد در آن مورد صحبت كند هوَ اللهُ رَحيمٌ نکته : هدف از ساختن ضمیر شأن تعظيم و مهم بودن كارى است مثل اينكه گوینده این امر را در مرتبه نخست با ضمیر بیان می کند تا شنونده را به اهمیت آن آگاه سازد وسپس به وسیله ی جمله ای که شک وابهام را از بین میبرد آن را تفسیر می کند. ضمير شأن دوقسم است: منفصل و متصل منفصل : حكم ضمير شأن منفصل اين است كه مبتدا قرار می گیرد هی الدنیا تَمْكَرُ بأهْلِها نکته ضمير شأن مى تواند اسم براى"ما" واقع شود كه آن "ما" عمل ليس را انجام مى دهد ما هُوَ يَأسُوا لكلوم متصل: اگر ضمیر شأن متصل و بارز باشد در اين صورت به "إنّ" واخوات أن وهمچنین به افعال قلوب اختصاص می یابدإنها القناعة غني أو أخبرت أنه يقوم الامير أو ظننته الداء وبيل نکته ها: (1): اگر اسم (أن وكأن) مخففه باشد واجب الحذف است. (2): جمله ي بعد "إن" و اخوات آن مى آيد محلا مرفوعست زيرا خبر "إن" به حساب مى آيد وجمله ى بعد افعال قلوب محلا منصوب است زيرا مغعول دوم به حساب مى آيد و مفعول اول خود ضمير شأن است. (٣) : ويژگی های خاص ضمیر شأن: فقط به صورت مفرد وغائب مي آيد خبرش به هيچ وجه بر آن مقدم نمی شود به خلاف اصل به ما بعد خود باز می گردد. خبرش به صورت جمله ی اسمیه می آید. این ضمیر ملازم با افراد است وتثنیه وجمع ندارد برای مفسر آن یعنی جمله ی بعد از آن محلی از اعراب دارد. لینک کانال سراسری عربی و معارف در ایتا https://eitaa.com/tagavi73 در تلگرام https://telegram.me/tagavi73 تبلیغ فراموش نشود🙏

حل تمارین کل کتاب قرآن هفتم تقوی کانال سراسری عربی و معارف در تلگرام و ایتا همراه شماست لینک تلگرامی: https://telegram.me/tagavi73 لینک ایتا: https://eitaa.com/tagavi73