روز پونزدهم، آسمون امروز قشنگ نبود

خودمو اینموقع دوست داشتم، دوران پرایم

خوشگل نبودم شاید ولی خودمو دوست داشتم

احساس بدی نداشتم نسبت به خودم

اونموقع به خودم قول داده بودم انقد میکاپ کنم تا خیلی بهتر بشم ولی بعد از دی ماه چیزی در من مرد، هیچوقت زنده نشد و برنگشت

آبان بود و بخاطر هالووین اینکارو کرده بودم

اولای سال هشتم که قرار بود بهترین سال راهنمایی باشه

غم

خیلی خوش گذشت سال هشتم، حتی دی و بهمن که بلاتکلیف ترین و دردناک ترین ماه های اون سال بود بازم خوش میگذشت، بازم میرفتم مدرسه و میدیدم چقد آدم هستن که باهاشون هر ثانیه کلاس پر از صدای قهقه میشه، چقد تفکراتمون نزدیک به همه و همدردیم، حتی وقتی امتحان بود، حتی وقتی باهم گریه میکردیم و خیلی موقعیتای دیگه بازم کنار همدیگه شیرین بود

دقیقا