بخوام قصه ی قذافی رو درست تعریف کنم باید از خود قذافی شروع نکنیم چون قذافی یهو از آسمون نیفتاد وسط طرابلس که بگه خب بچها از امروز من رهبرم ماجرا از لیبیِ پادشاهی و نفت و استعمار ایتالیا و نفوذ انگلیس و آمریکا و موج ناصریسم و افسرهای جوان عرب شروع میشه
معمر قذافی نهایتا از ۱۹۶۹ تا ۲۰۱۱ عملا نفر اول لیبی بود یعنی ۴۲ سال اسم رسمی کشور هم توی بخش بزرگی از این دوره اوتقدر عجیب وغریب شد که خودش یک داستان جداست (جماهیریه عربی سوسیالیستی خلق بزرگ لیبی)خود قذافی هم رسما رئیسجمهور به معنای معمول نبود ولی همه میدونستن نخ اصلی دست کیه
لیبی تا ۱۹۵۱ مستعمره ایتالیا بود بعد از جنگ جهانی دوم مستقل شد و پادشاهی متحد لیبی تشکیل شد و ادریس سنوسی معروف به ملک ادریس پادشاه شد
مشکل این بود که لیبیِ اون زمان کشور خیلی فقیری بود اقتصادش بیشتر کشاورزی و دامداری بود و حکومت شدیدا به کمک خارجی وابسته بود یعنی استقلال نداشت بعد دهه ۱۹۵۰ نفت پیدا شد و ورق برگشت یه دفعه کشوری که قبلا ته جدول بود تبدیل شد به یه کشوری نفتی با پول قابل توجه
ولی خود سیستم سیاسی خیلی باز و دموکراتیک نبود احزاب سیاسی ممنوع بودن و انتخابات هم محدودیتای جدی داشت در عین حال آمریکا و بریتانیا پایگاه نظامی مهمی در لیبی داشتن مثلا پایگاه آمریکایی Wheelus توی طرابلس یکی از مراکز مهم نظامی آمریکا بود برای جوونای عرب اون دوره این ترکیب خیلی پذیرفته نبودش چون میگفتن کشورمون تازه از استعمار در اومده حالا هنوز خارجیا پایگاه نظامی دارن شاه هم این وسط نشسته
بعدم شکست اعراب از اسرائیل توی جنگ ۱۹۶۷ بنزین ریخت روی این آتیش ناسیونالیسم عربی و ضدیت با غرب و علاقه به جمال عبدالناصر بین بخشی از افسرای جوون عرب شدید شده بود