هدایت شده از Coup Theory
بدترش اینه که هر بار فکر میکنیم دیگه از این بدتر نمیشه، چند وقت بعد یه چیز جدید پیدا میشه که ثابت کنه چرا، میشه. جنگ قتل شکنجه خیانت نفرت انتقام و شکلاشون عوض میشن ولی اصل ماجرا همونه که آدمی که به یه دلیل برای خودش حق میسازه و بعد هر کاری دلش خواست با یه آدم دیگه میکنه و شاید ترسناکترین بخش تاریخ همین باشه. اینکه هیچچیز واقعا تموم نمیشه. فقط نوبتا عوض میشن. قربانی امروز ممکنه فردا تبدیل به کسی بشه که برای دیگری همون جهنمی رو بسازه که خودش ازش فرار کرده بود. انسان ظاهرا از گذشته درس میگیره، ولی بیشتر وقتا فقط یاد میگیره جنایت قبلی رو با اسم و پرچم جدید تکرار کنه
هدایت شده از نازنینباطعمچای﹏
دقیقا الان هم واقعا اینشکلیم کخ اوم یه موشک دیگه اوم یه مجلس دیگه مثل همیشه
Why am I me?
دقیقا الان هم واقعا اینشکلیم کخ اوم یه موشک دیگه اوم یه مجلس دیگه مثل همیشه
مشکل اینه که فقط همین نیست
https://eitaa.com/nazaninentjj/15573
راحتم
میگم مشکل فقط زدنِ جایی نیست بحث خیلی گسترده تره
فردا دوباره صبح میشه و شاید داستان واقعی همین باشه. نه اینکه انسان هنوز میکشه کسی رو، بلکه اینکه بعد از هر جنایت دوباره زندگی عادی شروع میشه. نون پخته میشه خیابونا شلوغ میشن مردم میخندن ساعت جلو میره و جهان وانمود میکنه اتفاق خاصی نیفتاده
شاید تاریخ اصلا تکرار نمیشه. این ماییم که هر بار همون اشتباهو با چهره جدید انجام میدیم و اسمشو اتفاق تازه میگذاریم
Why am I me?
فردا دوباره صبح میشه و شاید داستان واقعی همین باشه. نه اینکه انسان هنوز میکشه کسی رو، بلکه اینکه بعد
و انسان خسته از حادثهی دیروز چشم باز میکنه تا حادثهی فردا رو بسازه
انگار تنها چیزی که هیچوقت تموم نمیشه میل بشر به ساختن چیزیه که بعدا مجبور بشه از اون خسته شه