عقیده به فلان حزب و برای مثال استقلال از اخباره
اخبار استعمار برای مثال. اون نباشه عقیده استقلالِ جمعی هم نیست
اصلا جهانی باقی نمونده که بشه توش فکر کرد همچیز پیش از اینکه به معنا برسه به ظاهر فروخته میشه محتوا هرچقدر هم عمیق باشه تا وقتی رنگ دلخواه چشمارو نداشته باشه وجود خارجی پیدا نمیکنه آدما دنبال چیزین که باهاش صرفا احساس کنن
Why am I me?
عقیده به فلان حزب و برای مثال استقلال از اخباره اخبار استعمار برای مثال. اون نباشه عقیده استقلالِ جم
اگه عقیدهی استقلال میتونه از میل درونی به آزادی بیاد، چرا باید منشأش رو اخبار استعمار بدونیم، نه خود اون کشش درونی؟