شاید باورتون نشه اما بالاخره بعد از ششصد سال تقدیمیشو داد

بگذریم

فردا راجب چین کمونیستی باهم حرف میزنیم

توی همهٔ جاهایی که رفتم و در مسیر پیاده روی به یاد همه‌ی ممبرای ناز خودم و چنل‌های شب‌های حوا، هبوط، اسرین، دیباچه، همرازمن، حیراک، من فی‌ الحال، خورشید گردون، فائه، neverland, متن‌سبز، هزار و یک شب، خانه‌ی انتهای خیابان ۲۴۵، آنچه نگفتم، Why am I me، چای و ایوون، سبزینه،‌ اندرونی اعتماد الدوله‌. بچهای گپ‌های دربار بخت‌سوختگان، توجه توجه توجه، روشنا، ژلوفن.

‌

ژهرا جدی حس یه پیرمرد ۱۰۰ ساله رو دارم

تا اطلاع ثانوی حالمحال تلخین

ترکیدم

خوندمش عخش و دجال

خیلی اسمش بده نه