ثانياً مراقبت از گوشهایمان که پنجره مغز و قلب است در مقابل رسانههای تحت حمایت دشمن یا همسوی با ایشان امری لازم است. مسلماً آن رسانهها خیرخواه کشور و ملت ایران نیستند و این معنا بارها ثابت شدهاست.
بنابراین یا اساساً مواجهه و استفاده از آنها را ترک کنیم یا اقلاً با سوءظن فراوان با هر چیزی که ارائه میدهند برخورد کنیم.
ثالثاً ملت عزیز اگر چه با پایان گرفتن مدت عزای رسمی شهادت رهبر عظیم الشان خود جامه عزا را از تن بیرون میآورد، اما عزم قاطع بر انتقام خون پاک ایشان و همه شهدای جنگ تحمیلی دوم و سوم را در روح و قلب خود زنده نگه میدارد و پیوسته مترصد تحقق آن خواهد بود.
این مدت هربار که عکس شهدا و خانوادههاشون رو میبینم عذاب وجدان وحشتناکی میگیرم که هنوز چند روایت ننوشته باقی مونده و من حقم رو در نسبت شنیدههام ادا نکردم.
انشاءالله خدا کمک کنه هر روز روایت یک شهید رو مینویسم و یک روز در میون توی کانال قرارشون میدم.
فعلا روایت این شهدا طلبتون:
شهیده مهسا طاهری
شهید وحید هاشمی
شهید احمد عابدی
شهید احمد حسیبی
شهید محمد بادران
سردار شهید دهقان و خانوادهشون
از بچگی با اسم و تصویرتون بخاطر زندگی در کشوری که شما رهبرش بودید آشنا شدم اما ذرهای حس و تعلق نسبت بهتون نداشتم.
🧕به سن تکلیف و انتخاب مقلد که رسیدم، به تقلید از خانواده و شنیدن از این طرف و اون طرف که نسبت به بقیه مراجع احکام رو راحتتر میگیرید شما رو انتخاب کردم.
بارها حتی تا نوجوانیم، فامیلی شما رو با امام قاطی میکردم و خمینی میگفتم؛ البته که این اشتباه کردنا برام اهمیتی نداشتن و نهایتا با تذکر دیگران درستش میکردم.
هروقت که سخنرانیهاتون از تلویزیون پخش میشد میگفتم:
اَه بازم سخنرانی!
یا چقدر حرف میزنه.
و شبکه رو عوض میکردم.
🏫 توی مدرسه و بین دوستام هم روال اینجوری بود و اکثر ما شناخت و علاقهای که باید نسبت به رهبر کشورمون داشته باشیم رو نداشتیم.