دلـم از کار جهان گرفته است. آمده ام تا مرا بخواهی، که دلـم بر هیچ کس قرار نمیگیرد اِلا به تـــو.

. تنها سین هفت سین امسالم ... 😭

سید! یه میباره بارون برامون بخون! آره راست میگی!

🔴 من نرم بقیه هستن. 🚫 امشب خستم ... فردا میرم. ❌ چون دیشب رفتم امشب نوبت بقیه ست. 📛 خسته شدیم دیگه ... تکراری شده. 🛑 خانوادم همراهی نمی کنن ... تنها نمیرم. ⭕️ دوستام نمیان ... فایده نداره ⛔️ حضورمون موثر نیست ... 🔴دشمن رو این بهانه ها خییییییییلی حساب کرده #رهبر_شهید در این ۲۸‌ ثانیه‌ براتون یه پیام فرستاده، حتما با دقت‌ ببینید

سال ۱۴۰۴ در ۴۰۴ ثانیه! 🇮🇷❤️‍🩹

✍🏻وقتی با رصد تاریخ و وقایع؛ مسیر سال‌های منتهی و بعد از انقلاب ۵۷ رو مرور می‌کنم، می بینم تمام اتفاق‌ها رشته‌هایی هستند که به هم گره خورده‌اند تا ما را برای روزی بزرگ آماده کنند؛ روزی که، به تعبیر رهبر شهیدمان، مبعوث شویم و معنای واقعی مقاومت را زندگی کنیم. چهل‌وهفت سال، در ظاهر گذشت، اما حقیقتش تمرینی بود برای ایستادگی.

✍🏻جمعه۱:۲۰ بامداد فرودگاه بغداد: شهادت حاج قاسم، این جریانِ تربیت در حال اوج گیری بود؛ جایی که خدا به ما فهماند باید انقطاع را بیاموزیم. گویی می‌گفت: هر کسی را که امید پیروزی‌ات به او بسته باشد، از تو می‌گیرم تا بدانی که تنها منم که پابرجا می‌مانم. و همین شد. یکی پس از دیگری، چهره‌هایی که تصور می‌کردیم ادامه‌دهندگان مسیر و حاملان پیروزی‌اند، از ما گرفته شدند؛ سید حسن، حاج‌آقا رئیسی، شهید حاجی زاده و .... تا سالار این قافله؛ آقای شهیدمان. هر بار انگار خدا می‌گفت: *هیچ‌کس جای من نمی‌ایستد. کار، کار من است.*

✍🏻رسیدیم به هیاهوی انتخابات‌ ها… انتخاب‌هایی که هر کدام به نوعی باعث رشد ما شد، و از ابعاد مختلف مورد امتحان و ابتلا قرار گرفتیم.

✍🏻دوران پر فراز و نشیب و غمگین کرونا و باز هم یادآوری بازیچه بودن دنیا که ای انسان به چه می نازی!با ویروسی که نمی‌بینی زندگی ات تمام می‌شود.

✍🏻تکرار امیر کبیر! دوران شهید رئیسی رسید، داشتیم طعمِ نعمتِ خدمتگزار داشتن را می چشیدیم؛ اما دچار فتنه کفران نعمت شدیم، و این نعمت از ما سلب شد.

✍🏻انتخابات بعدی رسید، انتخابی که شاید دل بسیاری با آن همراه نبود. اما آن جمله‌ی آقا که فرمودند «ان‌شاءالله مردم از انتخاب خودشان راضی باشند»، مثل پرده‌ای بود که کنار رفت تا معنای تازه‌ای را نشان دهد.