✍🏻وقتی با رصد تاریخ و وقایع؛
مسیر سالهای منتهی و بعد از انقلاب ۵۷ رو مرور میکنم، می بینم تمام اتفاقها رشتههایی هستند که به هم گره خوردهاند تا ما را برای روزی بزرگ آماده کنند؛ روزی که، به تعبیر رهبر شهیدمان، مبعوث شویم و معنای واقعی مقاومت را زندگی کنیم. چهلوهفت سال، در ظاهر گذشت، اما حقیقتش تمرینی بود برای ایستادگی.
✍🏻جمعه۱:۲۰ بامداد فرودگاه بغداد:
شهادت حاج قاسم، این جریانِ تربیت در حال اوج گیری بود؛ جایی که خدا به ما فهماند باید انقطاع را بیاموزیم. گویی میگفت: هر کسی را که امید پیروزیات به او بسته باشد، از تو میگیرم تا بدانی که تنها منم که پابرجا میمانم. و همین شد. یکی پس از دیگری، چهرههایی که تصور میکردیم ادامهدهندگان مسیر و حاملان پیروزیاند، از ما گرفته شدند؛ سید حسن، حاجآقا رئیسی، شهید حاجی زاده و .... تا سالار این قافله؛ آقای شهیدمان.
هر بار انگار خدا میگفت: *هیچکس جای من نمیایستد. کار، کار من است.*
✍🏻رسیدیم به هیاهوی انتخابات ها… انتخابهایی که هر کدام به نوعی باعث رشد ما شد، و از ابعاد مختلف مورد امتحان و ابتلا قرار گرفتیم.
✍🏻دوران پر فراز و نشیب و غمگین کرونا و باز هم یادآوری بازیچه بودن دنیا که ای انسان به چه می نازی!با ویروسی که نمیبینی زندگی ات تمام میشود.
✍🏻تکرار امیر کبیر!
دوران شهید رئیسی رسید،
داشتیم طعمِ نعمتِ خدمتگزار داشتن را می چشیدیم؛ اما دچار فتنه کفران نعمت شدیم، و این نعمت از ما سلب شد.
✍🏻انتخابات بعدی رسید، انتخابی که شاید دل بسیاری با آن همراه نبود.
اما آن جملهی آقا که فرمودند «انشاءالله مردم از انتخاب خودشان راضی باشند»، مثل پردهای بود که کنار رفت تا معنای تازهای را نشان دهد.
✍🏻نگاه که میکنم، میبینم حتی اتفاقاتی مثل قطعی برق و آب در تابستان گذشته شاید بخشی از همان تربیت بود؛ انگار خدا میخواست ما طعم سختی را بچشیم، قبل از روزی که ممکن است زیرساختهایمان زخمی شود و ما باید در بیبرقی و بیآبی دوام بیاوریم.
✍🏻و اما اربعین.
آن پیادهروی طولانی، زیست خیابانی، خوابیدن در موکبها و کنار هم نفس کشیدن. همهی آن تجربهها شبیه تمرینی بودند برای صحنههایی که شاید روزی خیابانهای خودمان میدان ایستادگی شود؛ همان جا که باید بمانیم و کشورمان را حفظ کنیم. خدا حتی این را هم برایمان طراحی کرده بود؛ درس همزیستی، صبر، همنَفَسی و دلبهدل بودن.
✍🏻 به نظرم ستون اصلی همهی این مسیر، اتحاد است؛ چیزی که بارها در آن آزموده شدیم. و الحمدلله در اکثر مواقع پیروز و سربلند بودیم!
از جمله اتفاقات دی ماه و هم چنین ماجرای حرفهای روز قبل ترامپ دربارهی مذاکرات؛ لحظهای که دوباره مجبور شدیم همصدا شویم، هم برای آنکه دشمن بداند،این اتحاد از بین رفتنی نیست و هم برای اینکه خودمان بفهمیم این رشته هنوز ظریف و شکننده است و باید با دقت بیشتری حفظش کرد.
و البته بهایی که برای این اتحاد داده شد… بهایی سنگین مثل شهادت رهبر عزیزتر از جانمان امام خامنهای بود؛ حادثهای که دوباره ما را گرد هم نشاند و یادمان آورد که پیوند میان دلها آسان به دست نیامده که آسان از دست برود.
✍🏻تمام این سالها، تمام این رنجها و رفتنها و ایستادنها، انگار پلههایی بودند در مسیر تربیتی آرام، دقیق و الهی؛ تربیتی که ما را به امروز رسانده است. تا ما آن ملت مبعوث شده در کلام امام مان باشیم و این ما باشیم که امانت رهبر شهیدمان؛ یعنی علم این انقلاب را با حفظ تمامیت ارضی ایرانمان، در سایه هدایت و رهبری خلف صالح ایشان، امام مجتبی خامنه ای
به دستان مبارک امام زمان(عج) برسانیم
ان شاالله
پس حافظ این موقعیت استثنایی باشیم.
13.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
خدایا شکرت قسمت ششم
همزمان با تدوین یه اف ۱۸ هم زدیم دیگه همینجا بپذیرید ازم😃
خدایا بابت همه چیزهای کوچیکی که به ما دادی و نمیبینیم، شکر❤️🩹
@SedKhareji ✔️