حضورش به چه مانَد؟
به شنیدنِ صدای آدمی که در غربت،
به زبان مادریت سخن بگوید..
شدت میگیری به اندازهی همهی
غمهایی که نیمهشبها درون سینهات بود
-اما به کسی نگفتی.
وقتی یه بار به من دروغ گفتی و من
واقعیت رو فهمیدم،
دیگه همیشه فکر میکنم
که داری بهم دروغ میگی.