✨ این روزها دلم میان شلوغی دنیا گم شده… گاهی لبخند می‌زنم، اما ته دلم بغضیست که فقط “او” می‌داند. خسته‌ام از آدم‌ها، از تظاهر، از دل‌هایی که زود می‌رنجند و زود می‌روند. می‌نشینم گوشه‌ای و آرام می‌گویم: «خدایا، خودت باش پناه دلم…» شاید این شب‌ها فقط با یاد “آقا” آرام می‌گیرم، با خیال دستی که روزی خواهد آمد و تمام این تاریکی‌ها را روشن می‌کند… 🌙🤍 اللهم عجل لولیک الفرج

یکی از بزرگترین مشکلاتم اینه که وسط دعوا خندم میگیره

هعی فقط زودتر صبح شه لطفا.

امروز خم شدم و در گوش بچه ای که مرده به دنیا آمده بود آرام گفتم :چیزی را از دست نداده ای

- راستش ما اونجوری کہ دلمون میخواست زندگی نکردیم ... ما همیشہ جوری زندگی کردیم کہ مجبور بودیم .

آقا من اصلا عصبی ، بداخلاق ، زودرنج ، من انبار باروت ، ولی توهم تا کبریت نکشی که اتیش نمیگیرم .

بعضی‌ روزها دلم می‌خواهد روی پیشانی‌ام بنویسم: «دارم برای زنده ماندن، آرام ماندن و عبور از طوفان‌های درونم می‌جنگم؛ لطفا زخمی دیگر بر روی زخم‌هایم اضافه نکنید.»

بغض کردیم و حسودان جهان شاد شدند ، دلمان تنگ شد و قافیه‌ها ریخت به هم .

رو ندهید به غصه هایتان ! رو که دادید کارتان تمام است در قلبتان ریشه میکند دردش میزند به لبانتان و از کار می‌اندازد خندهایتان را 🌱 .

این رنگ>>>💚

:)))))))♡