این جمله رو باید با طلا نوشت: در انتقام و عشق زن وحشی تر از مرد است! @tarrkhoon; ִֶָ

‌دوستمو درست تربیت کردم وقتی کار بدی می‌کنه بیشتر از خبر دار شدن مامانش از خبر دار شدن من میترسه!😏 @tarrkhoon; ִֶָ

‌صبح move on می‌کنم، شب گریه. @tarrkhoon; ִֶָ

بعد از اینکه قباد شهرزاد رو طلاق میده و شهرزاد برمیگرده به فرهاد، عمه خانوم به قباد میگه «عوضش تو الان بزرگِ دیوان‌سالاری» قباد با بغض میگه «کاش بزرگِ دیوان‌سالار نبودم، کاش اون مرتیکه بودم» ‌ @tarrkhoon; ִֶָ

00:00 خداوند تو را از شر کسانی که وانمود میکنند نیت خیر دارند اما در خفا برای سقوط تو دعا میکنن محافظت کند❤️‍🩹 @tarrkhoon; ִֶָ

يه دوستى داشتم هميشه ميگفت: وقتى شب يكيو ناراحت ميكنى صبح با كمال پر رويى باهاش چشم تو چشم نشو و يه جورى برخورد نكن كه انگار عين خيالتم نبوده اون آدم شبشو به زور صبح كرده و با رفتار بدت صدبار ديگه هم ناراحت شده! مسئوليت دلى رو كه ميشكنى قبول كن رفيق! يكى غمگين شده، اين چيز كمى نيست؛ باور كن شب به اندازه ى كافى غم داره تو بدترش نكن! يا همون شب از دلش در بيار يا صبح كارى نكن كه فكر كنه هيچ ارزشى براى ناراحتيش قائل نيستى.. الان که فکر می‌کنم، واقعا درست میگفت.. @tarrkhoon; ִֶָ

سوال «چای می‌خوری؟»، خیلی برام عجیبه. چرا اصلا می‌پرسی؟ معلومه که چای می‌خوام. چای نخورم، چیکار کنم؟ خودم رو از پنجره پرت کنم پایین؟ @tarrkhoon; ִֶָ

طوری رفتار میکنم که انگار اهمیتی نمیدم، ولی در واقع حسود ترین، حواس جمع ترین و اورثینکر ترین و دیوونه ترین آدمیم که وجود داره. @tarrkhoon; ִֶָ

وقتی یه زن عاشق می‌بینم تن و بدنم میلرزه، ته دلم آرزو می‌کنم مردش قدرشو بدونه و هیچوقت دلشو نشکنه. @tarrkhoon; ִֶָ

امروز 11 نوامبر روز سینگل هاست @tarrkhoon; ִֶָ

مت هیگ یه تعریف فوق العاده از "اصالت"داره، میگه: «دیگران مهم هستند؛ اما دلیلی ندارد برای دوست پیداکردن، به فرد دیگری تبدیل شوید. برای پیدا کردن کسانی که دوستتان داشته باشند، اولین کاری که لازم است انجام دهید، این است که خودتان باشید بنظرم این خوب ترین و درست ترین تعریف اصیل بودنه. @tarrkhoon; ִֶָ

مرا در شخص دیگری جستجو خواهی کرد، ولی نخواهی یافت؛ نه به این خاطر که دیگران بد هستند، یا من بی‌نقص بودم بلکه چون هر قلبی فقط یک‌بار خانه‌ی واقعی‌اش را پیدا می‌کند. تو می‌گردی میان نگاه‌ها، لبخندها، حتی بوسه‌ها دنبال چیزی می‌گردی که فقط در من بود، آن درک بی‌قید و شرط، آن صبوریِ خسته، آن عشقی که خودم را در آن فراموش کرده بودم. و روزی، وسط یک گفت‌وگوی بی‌اهمیت با کسی دیگر، ناگهان سکوت می‌کنی و یادم می‌افتی. نه با نفرت، نه با خشم. با حسرتی عمیق که فقط کسانی می‌فهمندش، که عشق واقعی را از دست داده‌اند، و دیگر هیچ‌وقت شبیه آن را پیدا نکرده‌اند. @tarrkhoon; ִֶָ