نمیدونم چجوری میشه گفت ولی یه سری ادما دیگه از دوست و این چیزا گذر میکنن، تبدیل به اعضای بدن میشن.
@tarrkhoon; ִֶָ
این اخلاقمو خیلی دوست دارم...
اینکه سر مشکلاتم آدم پررویم!
میشینم غصمو میخورم ناراحتمو میشم اما بعدش جوری بلند میشم و با نسخه جدیدی از خودم ادامه میدم که تا دو روز پیش لب پرتگاه فروپاشی بودم.
آره شاید بزرگترین ویژگیم همین باشه:
ادامه دادن اونم وقتی که ادامه دادن محاله.
@tarrkhoon; ִֶָ
هَر که عِیب دِگَران پِیش تو آورد و شُمرد
بیگُمان، عِیب تو پِیش دِگَران خواهد بُرد
|سعدی|
@tarrkhoon; ִֶָ
در آخرین پیامِ خداحافظیاش به او نوشت:
خداحافظ به تو که اندوه مرا نفهمیدی،
و نگرانیها و ترسهایم را به تمسخر گرفتی...
@tarrkhoon; ִֶָ
یه تیکه از کتاب پستی نوشته محمدرضا کاتب هست که میگه:
«گاهی آدم به خاطر عبور از مرحلهای چنان درد میکشد و تغییر میکند که دیگر خودش هم نمیتواند خودش را بشناسد.»
دقیقا همین.
@tarrkhoon; ִֶָ
آقا این عینکیا چرا هیچ خشونتی ندارن؟ همیشه آرومن، خوش اخلاقن، مهربونن.
@tarrkhoon; ִֶָ
عزیزم من خنگ نیستم، الکی خودمو خنگ نشون میدم که ببینم تا کجا پیش میری و میخوای چجوری گولم بزنی بعد با رفیقم مسخرت میکنم.
@tarrkhoon; ִֶָ
تو دوستاتو از دست نمیدی!
تو فقط دشمنای مخفیتو از دست میدی.
دوستای واقعی هیچ وقت گم نمیشن :)
@tarrkhoon; ִֶָ