شاید تو نیاز داشته باشی این جمله رو از پائولا هاوکینز بخونی:
«حفرههای زندگیات همیشگیاند. تو باید در اطرافش رشد کنی، مثل ریشههای درخت که از اطراف بیرون میزنند، باید خودت را از لابهلای شیارها بیرون بکشی...»
@tarrkhoon; ִֶָ
دو خط درس میخونم؛ چهار خط به خودم بابت رشتهای که خودم با عقل و منطقم انتخابش کردم فحش میدم.
@tarrkhoon; ִֶָ
یه بیماری هست بنامِ «Anhedonia»؛
یعنی اگر قبلاً از تجربهی یهسری چیزا بهشدت لذت میبُردی، الان هیچ حس خاصی نسبت به اونا نداری؛
و چه آدمایی که اومدن و رفتن و باعث شدن دیگه نه شنیدنِ هیچ حرفی خوشحالمون کنه، نه تجربهی هیچ احساس و رابطهای:))
@tarrkhoon; ִֶָ
در محیطهای کاری خیلی تَر و فرز نباشید و هر کاری بهتون دادن سریع انجام ندید. چرا؟ چون نه تنها ازتون تشکر نمیشه بلکه کارهای عقب موندهی بقیه هم میوفته روی دوش شما.
نوروزینامه، باب اول در تربیت کاری.
@tarrkhoon; ִֶָ
هر موقع احساس کردی ظرفیت روح و روانت ته کشیده و حوصلهی هیچ کاری رو نداری، این چند پرسش رو از خودت بپرس:
× آخرین باری که برای خودت وقت گذاشتی کی بوده؟
× آخرین باری که با خودت حرف زدی کی بوده؟
× آخرین باری که با آدمای مهم زندگیت ارتباط برقرار کردی کی بوده؟
× آخرین باری که برای خودت یه هدیه خریدی کی بوده؟
× آخرین باری که اوضاع رو با خودت مرور کردی کی بوده؟
× آخرین باری که یه کاری رو صرفاً برای رضایت خودت انجام دادی کی بوده؟
× آخرین باری که به بدن و سلامتیت اهمیت داری کی بوده؟
× آخرین باری که به خودت یادآوری کردی که تو هم مهم هستی کی بوده؟ :)
@tarrkhoon; ִֶָ