شاید یه مرحله از رشد همین باشه که تو خیلی چیزا رو میفهمی اما خودتو درگیر نمیکنی!
میفهمی راجع بهت حرف میزنن
میفهمی آدما ادا شدن و مدام تظاهر میکنن
میفهمی که فکر میکنن هیچی نمیفهمی .
همه اینارو میفهمی اما دیگه برات اهمیتی نداره.
تو دیگه نه وقت این بچه بازیا رو داری نه حوصلشو.
فقط جایگاه هرکسی برات یادآوری میشه
و تمرکزت بر میگرده رو زندگی و هدفات...
@tarrkhoon; ִֶָ
نباشی
نیست
اثری
از
حیات
در
قلب
ما
بمان
که
بماند
نفس
در
این
جسم
خسته. 🌱
|رضا ملکی|
@tarrkhoon; ִֶָ
تࢪخـــــوݩ
ماه کامل، امشب🌚 تهران خرداد ۱۴۰۴ @tarrkhoon; ִֶָ
ماه امشب قشنگه، ولی نه به اندازهی تو.
@tarrkhoon; ִֶָ
«روزگار!
تو اگر سخت به من میگیری،
با خبر باش که پژمردن من آسان نیست؛
گرچه دلگیرتر از دیروزم،
گرچه فردای غم انگیز مرا میخواند،
لیک باور دارم دلخوشیها کم نیست!
زندگی باید کرد...»
مگه میشه این نوشتهی سهراب سپهری رو بخونی و به زندگی امیدوار نشی؟
@tarrkhoon; ִֶָ
با اینکه اصلا و به هیچ وجه حالم خوب نیست اما به خودم افتخار میکنم که صبح با وجود اینکه تمام وجودم میگه گور بابای دنیا و زندگی بگیر بخواب! پامیشم و زندگی رو از سر میگیرم
میرم سرکار، با آدما حرف میزنم، غذای خوب درست میکنم و غذای سالم میخورم، میرم ورزش میکنم و دیسیپلین دارم
به خودم افتخار میکنم که نمیذارم افسردگی منو بندازه گوشه رینگ و پاره پورهترم کنه
@tarrkhoon; ִֶָ