راستش را بگویید، حتی اگر به ضررتان است.
تازه برای ما که نه شهادت هر کدام از سران و مسئولانمان "ضرر" است، نه هیچکدام از برنامههای دشمن. ما وسط "احدی الحسنیین" هستیم، جفتش حُسن است، چه پیروز شویم و چه شهید.
نمیگویم بیضابطه و بدون رعایت امنیتی هر چیزی را بگوییم (معلوم است که نمیگویم، وا!) ولی پنهانکاری و خدای نکرده دروغ، اخلاص عمل را از بین میبرد و این قطعا ضرر است.
ما نباید خبر شهادت احتمالی (تا این لحظه هنوز تایید نشده) آقای لاریجانی یا هر خبر دیگری را اول از موساد و تلویزیونش (اینترنشنال) بخوانیم. نباید به مردم بگوییم بروید توی خیابان و خطری و خبری هم نیست. باید راستش را بگوییم. بگوییم بروید توی میدانهای اصلی و فریاد بزنید و نیروهای انتظامی و نظامی هم در اوج آمادگی، مراقب شهر و مردم شهرند؛ هرچند آخرش به درستی نمیدانیم امشب چه خواهد شد.
بگوییم امشب و هر شب و همه این شبها فقط با سدّ نوریِ دعا و استغفار و استغاثه است که میشود به خیر بگذرد، نه هیچ راه دیگری. اینها را بگوییم و بگذاریم آدمها انتخاب کنند که کجای این صف میایستند.
اصحاب الیمین
یا اصحاب الشمال
یا السابقون السابقون...
پ.ن. من دو سه روز تهران نبودم. حالا توی ماشینم و دارم برمیگردم که خودم را به صف جماعت توی میدانها برسانم. این چند خط را هم بگذارید به حساب شقشقهای از غرهای رسانهای، که اصلش را گذاشتهام بعد از جنگ... اگر زنده بودیم.
از کانال (روزهای مادرانه)
https://ble.ir/motherlydays
