همینه که نیست
ناراحتی چیه، میرم مک کوئین میبینم
ناراحتی چیه، میرم ویدیومسیج ـایِ پرستش ـو میبینم
نویسنده بودن(شایدم ریحابی بودن) هم عجیبه ها، فکرکن سردرد داری و رو به موتی، ولی داری به این فکرمیکنی که اگه میخواستی این دردو توصیف کنی چی باید می نوشتی- پس تو دردت غرق میشی.
فکرکن اون موقع که داشتم Loser - Tame Impala گوش میدادم واقعا می مُردم. به عنوان یه Loser. چقدر دراماتیک.