چرا تویِ فیلم ها همیشه یه فردِ نامشخص هست که اون خونه ای که توش آدم کشته شده/تسخیر شده رو در اولین فرصت بخره؟

دوستان اگه به کسی فحش دادم بد رفتاری کردم، تهمتی زدم، کم کاری کرده باشم از همینجا میخوام من رو حلال کنید، در دوره ای زندگی میکنیم که واقعا نمیدونیم دو دقیقه بعد زنده هستیم یا نه

امیدوارم هیچکس بخاطر میزان محتوایِ جنایی ـی که روانم روزانه ازش تغذیه میکنه قضاوتم نکنه.

بغل matters .

سوال اینه که اگه بمیرم، چه تاثیری رویِ زندگیِ آدمایِ اطرافم میزاره؟

از من من کردن متنفرم، اما معلومه که اگه تو یه مکالمه، به جایِ اینکه از خودم بگم، شروع کنم درموردِ تمام چیزهایی که از جزئیاتِ کوچک در شخصیت طرفِ مقابلم فهمیدمْ گفتن، قرار نیست واکنشِ معقولی داشته باشه.

آیا انسان میتونه با تلقین کردنِ رفتار یه شخصیت به خودش، به مرور زمان به واقعا همون شخص تبدیل بشه؟

من در حالِ پرسیدنِ این سوالات، به جایِ انجام دادنِ هرکارِ مفیدی در لحظه: