از کاراکترایی که بینِ خشک ترین آدم هایِ دورشون هنوز هم بامزه ـن و سعی میکنن بخندوننشون خوشم میاد.

تاحالا به این فکر کردی که چرا همه با اینکه میدونن بالاخره یه روزِ غیرقابل پیش بینی میمیرن، هنوز زندگی میکنن، و هنوز هم درمورد فردا و "تا ابد" صحبت میکنن؟

آیا همیشه مجبورم تصمیم بگیرم؟

و در آخر اهمیتی ندارد، ما به تماشای مک کوئین میپردازیم

اینطوری که در روز به خودم اجازه میدم برای چند لحظه درمورد یه موضوع عمیقا ناراحت باشم، عصبانی باشم، درموردش چای بنوشم یا پهن شم کفِ زمین به نیستی فکر کنم؛ ولی بعدش احمقم اگه اهمیت بدم و بخوام وقتم رو سر چنین افکاری طلف کنم.

دیدنِ کسایی که طیف های مختلف آبی رو توی استایلشون استفاده میکنن واقعا خوشحالم میکنه😭 چون خیلی قشنگ میشید خدا حفظدون کنه😭

عاشق کُمدیِ تاریک ـم. چه فیلم، چه کتاب.

از وقتایی که از خواب بیدار میشم و دمای بدنم بیشتر از دمای محیطه خوشم نمیاد

کاش میتونستم تو هر فصلی سوییشرت بپوشم

در مواجه با یه سری ادم ها احساس میکنم در دو دنیایِ متفاوت زندگی می کنیم

من در حال صحبت کردن برایِ مامانم از اینکه چیزایی که داریم میبینیم میتونن کادوهایِ خیلی خوبی برای کسایی باشن که تولدشون حتی نزدیک هم نیست*

در کتاب خریدن لذتی هست که در کتاب خواندن نیست