میخوام برم

حسناح

تی‌بگ من.

حسناخانوممم

_

من کسی بودم که در انزوا شکوفا می‌شد، بدون آن شبیه کس دیگری بودم که بی آب و غذا مانده. هرروزی که تنها نبودم ضعیف می‌شدم. به تنهایی‌ام افتخار نمی‌کردم اما به آن وابسته بودم.

_

آیدای من، تو معجزه‌ای! تو طلوع کردی و عشق باز آمد، شعر شکوفه کرد و کبوتر شادی بال‌ زنان بازگشت. تنهایی و خستگی بر خاک ریخت. من با تو ام، و آینه‌ های خالی از تصویرهای مهر و امید سرشار می‌شوند.

بامداد شهادت حضرت رضا (ع)، در حریم امنِ ضامن آهو یاد کردم از دوستان عزیزم: عرفانه، زکی، شفق، گلشید، شیفته‌ی هنر،سادی، دخت، آمال، یارا، باران، ثمین، محدثه، آلا، لونا، نگارین، نهال، هلیا، آی‌سن، پری، النا، شهزاد، ممبرهام و تمام هزار و چهارصد دخترِ مهربون قدقد کنید (و آقای دارابی😼) و همه‌ی زیرمجموعه‌های گپ قدقد، و هرکی که از قلم افتاد اما گوشه چشمی به این پیام داره✨