ن

گ

ش

د

ه

من براش مطلب مینوشتم ولی اون فورواردی دوس داشت فورواردی= بازارسالی

اگر سقوط کنــی؛ حتی ضعیــــف‌ترین‌ها به تو رحــم نمی‌کنند،، پس ایستــاده بمیــــر. #سخن

اینکه بعد از کلاس کنکور خیلی یه دفعه‌ای تصمیم بگیری بری حرم بعد شرایطش جور باشه و تنهایی دلو بزنی به دریاو بری زیارت... بعد کل صحن‌ها و اطراف حرم بگردی و بگردی... و رنج وسیعی از آدمای مختلف و دغدغه‌های متفاوت رو نگاه می‌کنی خیلی برام آرامش بخشه.. جوری که انگار توی این دنیا نیستم همه چیز خیلی ساده و مسخره، طنز و فانی به نظر میرسه نگاه کردن به این آدما و افکار و رفتارشون.. خیلی لذت بخشه.. نگاه کردن به آدمایی اشک می‌ریختن و گریه می‌کردن، خیلی آرامش بخشه.. جوری که انگار این پایین نیستم.. نگاه کردن به اینا خیلی برام آرامش بخشه چون اینجاست که ذهنم فقط یک تماشاچی میشه و ساکت.. دیگه بهم حمله نمی‌کنه آروم می‌گیره در این مکان و نگاه کردن تنها راه رهایی من از بردگی ذهنمه.. ساعت‌ها پیاده راه رفتن در چنین مکان مقدسی و نگاه کردن به گذر زندگی آرام‌بخش تلاطم اقیانوس خونین افکارمه... -پ.ن: البته ناگفته نماند که چای چایخانه حرم کیفیت نگاه کردنام رو FULL HD کرد!

خلاصه که توی گشت و گذارت و نگاه کردن، بعد از ۳ سال جستجو، ناگهان گردنبند اهورامزدا رو که می‌خواستی برای رفیقت بگیری، می‌بینی، ولی رفیقت دیگه رفته... اشکالی نداره،، می‌خریش.. بگذریم در حین ادامه پیاده‌روی کردن‌ و نگاه و نگاه و نگاه‌کردن و فرار ذهن از شبیخون افکار یه دفعه‌ دو تا از رفیقاتو می‌بینی(که البته دو ساعت پیش با هم سر کلاس بودین:/😂) و این سکوت و نگاه درهم می‌شکنند! یکم چرخ چرخ می‌کنید و بعد جدا می‌شی می‌ری که بری دوباره باید وارد میدان خونین شد وارد جنگی بی سر و ته بی‌پایان.. که خودت تنها سرباز تنها فرمانده تنها سلاحی.. تنها هم‌رزم، و تنها دشمن خودتی..!

تنهایی قدم زدن در هوای سرد و نگاه کردن به جریان‌ها باعث شد ذهنم خفه‌خون بگیره و من از بند اون رها شم.. هرچند به مدت کوتاهی و در آخر هم باعث شد گوشیمو جا بذارم و الان گوشی نداشته باشم☺ ممنون ازش☺ و بله این بود خاطره من از اولين تجربه تنها حرم رفتنم... ¹⁴⁰⁴'¹¹'⁰²

گوشیم رسید به دستم😀

‌ تابستون vs زمستون(عکس دیروز) یکی از مکان‌های مورد علاقه‌ام جایی که جریان زندگی به وضوح پیداست... جایی که خیلی خوب ذهنم سکوت می‌کنه و مشغول نگاه کردن..