بدون اغراق متاسفانه

کوفه با ضربت یک تیغ دلش سیر نشد ؛ باقی کینه برای بدن ِاکبر ماند ..

ماه در حرم ماه

از نوای جانگذار ساقی لب تشنگان لرزه بر اندام شاه نینوا افتاده است شه سوار اسب شد با سر به میدان رویکرد تا ببیند جسم عباسش کجا افتاده است ناگهان از صدر زین افکند خود را بر زمین دید بسم الله از قرآن جدا افتاده است تا کنار نهر علقمه بوی عباسش کشید دید بر خاک سیه صاحب لوا افتاده است کرده در دریای خون ماه بنی هاشم غروب تشنه لب سقای دشت کربلا افتاده است...