واقعا دلم می خواست کاری کنم... به مامان می گم من چطور میتونم حرفم رو به خدا بزنم، طوری که روش رو برنگردونه و پذیرای کلمات حقیرم باشه... میگه ام البنین رو واسطه کن... جدا خیلی قشنگه که پیش خدا واسطه گر داشته باشی و پارتیت کلفت باشه...

بعد فکر کردم که تا به حال هم این من نبودم که کاری رو درست انجام دادم... این ائمه بودن که همیشه لطفشون شامل حالم شده... همیشه نگاهم کردن و هوام رو داشتن... و من چقدر ساده ام که تصور می کردم خودم تونستم از پس این همه امتحان بربیام...

می دونم که حتی اگه کاری از دستم برنیاد... اگه برای رفتن به سمت خواسته م فلج بشم... اگه فراموشی بگیرم یا راه رو گم کنم... هنوز کسانی هستن که منتظرن صداشون بزنم برای یک نگاه برای یک نیاز برای یک کمک...

غزه... میشنوی؟ صداشون نمیاد اما اگه خوب نگاه کنی گوش آدم رو کر می کنه چرا این فریاد به گوشت نمی رسه؟ چرا صدای مظلومیت رو خاموش کردی و یادت رفته انسانیت فقط غذا دادن به گربه های خیابونی نیست! مَردم!... می شنوین؟ مَردم دارن می میرن... و مُردن داره عادی میشه... ترسناک نیست؟ ترسناک نیست که مُردن عادی باشه و از حال رفتن عادی تر؟ جمله های تکراری... اما غزه ای که تکراری نمیشه... ترحم نه!... من باید کاری کنم... باید کاری کنم... اما چی کار؟ باید صداشون باشم و فریاد بزنم که جهان! بیدار شید... انسانیت های ظاهری تون رو بریزید توی سطل زباله و سرتون رو از زیر برف بیارید بیرون و ببینید به اسم خدا دارن انسان و انسانیت رو زنده زنده خاک می کنن! ببینید که شکنجه کردن فقط توی زندان و پشت دیوار ها و میله های ساختگی نیست؛ زیر آسمون خدا هم می تونه باشه... توی شهر بغلی هم می تونه باشه... جلوی چشم های تو و من و خدا هم می تونه باشه... می تونه دقیقا کنارت یک نفر زندانی باشه و صدای یاری خواستنش به گوشت نرسه چون گوشت رو دادی به ولوم بلند قهقهه های شیطانی اهالی ظلم... حواست نیست... مگه جنایت چیه؟ سخت نفس کشیدن چیه؟ این خود ظلمه... ظلمی که لبخند به لب داره و گولت می زنه... و وقتی بعد از کلی التماس و تسلیم می رسی به جرعه ای آب و ذره ای غذا، تیر خلاص رو بهت می زنه... صدای غزه یعنی این... غزه داره جیغ میزنه... اگه خوب گوش کنی... اگه خوب ببینی... #بی‌ادعا

در کل بخوام بگم و بار ها هم گفتم... عشق یعنی رنج... رنجی که مقدسه... رنجی که به خاطرش خونت و جونت رو فدا می کنی... می تونه یک شخص باشه یا یک عقیده یا خود خدا... اینطور نیست که بدون عشق نشه زندگی کرد (در شدیدترین حالتش)؛ اما با عشق زندگی معنا پیدا می کنه و آدم رو رشد می ده... از ابتدا درون آدمی بوده و تا ابد خواهد بود... و عشق خالص به نظرم حسیه که خدا به انسان داره... از همون لحظه ای که خلقش می کنه و برای رشد دادنش از خودش دورش می کنه تا لحظه ای که دوباره با آغوش باز به استقبالش می ره...

)

How do I explain to her that the home I miss isn’t a place? It’s a time when my life made sense. When things made sense. -The Eyes are the Best Part | Monika Kim

بچه ها دوست دارم یه چله بذارم... موافقین؟ و ثوابش برسه به کسانی که به گردنمون حق دارن... کسانی که ناخواسته غیبتشون رو کردیم یا قضاوتشون کردم یا بهشون تهمت زدیم کسانی که ناخواسته حقی ازشون ضایع کردیم و باعث شدیم آسیبی ببینن و همینطور کسانی که در حق ما خوبی کردن و ما هرگز نمی تونیم جبران کنیم همچنین برای درگذشتگانمون... کسانی که برامون عزیز بودن و حالا کنارمون نیستن... و در کل ذوی الحقوقمون... من می خوام این کار رو انجام بدم‌ اگه موافق هستین لطفا آیدی تون رو بذارین توی ناشناس تا یه گروه بزنم و داخل اون گروه هر شب به هم یادآوری کنیم... البته به غیر از اون اگه تمایل داشتین مباحث دوستانه و گپ و این ها هم خواهیم داشت✨🍀 (؛ https://daigo.ir/secret/61469193541

به قول فروغ فرخزاد: "ما هر چه را که باید از دست داده باشیم، از دست داده‌ایم... ما بی چراغ به راه افتادیم..."