۸-شرح پاراگراف هشتم از بیانیه گام دوم انقااب اسلامی: (تبدیل جهان دو قطبی به سه قطبی وحذف کمونیسم)
این بند از بیانیه اشاره دارد به سه قطبی شدن جهان بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در روزگاری که جهان میان دو ابرقدرت تقسیم شده بود وحتی یک شهر را با دیوار به دو قسمت تقسیم کرده بودند( برلین ) از آمریکای لاتین تا کره جنوبی وشمالی کشورهایی مثل عراق وایران وعربستان ،چین وژاپن حتی افغانستان ولیبی وسوریه به هر کجای جهان که می نگرستیم یا زیر بیرق روسیه کمونیست بود یا زیر بیرق آمریکای لیبرال ،الجزایر، مصر، نیجریه هیچ کدام نبودند که وابستگی به شرق یا غرب عالم نداشته باشند چه رسد به ایران که مرکز تمدن تاریخی مشرق زمین به شمار آمده وکشوری قوی با موقعیتی سوق الجیشی بوده وهست به یکباره در اوضاع واحوال این چنینی جهان جرقه ای در ایران اسلامی روشن شد انقلابی دینی شکل گرفت که صدو هشتاد درجه خلاف جهت اوضاع واحوال جهان اطراف خود گام برمی داشت ،اگر نیک بنگریم پدیده ای بزرگ اتفاق افتاده بود.خرق عادتی که عاقلان جهان حساسیت واهمیت آن را درک کرده بودند وایران اسلامی اگر به حیات خود ادامه می داد استثنائی محسوس را در جهان دو قطبی آن روز رقم زده بود لذا شعار درست وعالی «نه شرقی ،نه غربی ،جمهوری اسلامی» بر تارک شعارهای سیاسی این ملت آرمانخواه درخشیدن گرفت ،«مرگ بر آمریکا ومرگ بر شوروی» هوشمندانه ترین ابتکار حضرت امام برای تامین استقلال ایران وبازگشت به روزهای باشکوه ایران وایرانی بود شعاری که چهل سال دوام آورده، با معادلات عادی منورالفکرهای کودن چهار روز هم نباید دوام می داشت ،قطعا تا پیروزی یک گام بیشتر باقی نمانده وما درآستانه ظهور وبروز یک تمدن عظیم ایستاده ایم دشمنی شرق به زباله دان تاریخ پیوسته وگمان نمی رود که غرب گرفتار هم بعد از این بتواند جلوی این حرکت عظیم بایستد.اکنون خطر اصلی از جانب احمقهای داخلی هست احمقهای پرورش یافته دست انگلیس که مردانشان را با کت وشلوار وکروات .وزنانشان را با فوکول و رژ لب وهردوی آنها را با ژست روشنفکر مآبی می شناسیم، همانهایی که در انقلاب مشروطه جنازه شیخ فضل الله نوری برسردار، را تبدیل به پرچم استیلای غربزدگی ونوکر صفتی برای ما کردند.باید دندان اینها را شکست تا دگر باره پیروزی ملت ایران را به عزا مبدل نکنند درحالیکه اربابان غربی آنها در مخروبه های تمدن شرق دنبال مطاعی از دانش می گردند تا به یغما ببرند این جماعت احمق فرنگ زده ،بی حجابی ،فحشا وسایر نمادهای بیچارگی غرب را با تمدن وپیشرفت اشتباه گرفته اند .باید مراقب اینها بود که درحال حاضر بزرگترین مانع برسرراه شکل گیری عصر ظهور درجهان هستند.امروز لیبرالیسم وسکولاریسم درحال شکست، تمام چشم امید خود را به این جماعت احمق دوخته اند همانهایی که هر از چند گاه با شعارهای عوام فریبانه زاویه دار بادین وغیرت ،مردم را به تسلیم ودست کشیدن از مبارزه فراخوانده ورأی ونظر خلق الله را می ربایند.
درپایان پاراگراف هشتم از بیانیه گام دوم رهبر معظم انقلاب مخاطب خویش را به مقایسه میان انقلابهای فرانسه ،شوروی وهندبا انقلاب اسلامی ایران از باب پیشرفتهای بعداز انقلاب فراخوانده این حقیردر پارگرافهای قبلی مقایسه مختصری بین انقلاب فرانسه وانقلاب اسلامیمان در باب پایداری بر شعارها واصول انقلاب بیان نمودم ودر اینجا اقدام به مقایسه انقلاب هند با انقلاب اسلامی ایران از جهت پیشرفتهای بعد از پیروزی انقلاب خواهم نمود؛
بعد ازمدتی مطالعه وتفکر این نتیجه برای من حاصل شد که برای مقایسه انقلاب هندوستان با انقلاب اسلامی ایران باید سه عنصر رهبری،جمعیت انقلاب کننده(امت)و مکتب وتفکر
(اهداف وخط ومشی) این دو انقلاب را جداگانه باهم مقایسه کنیم حقیر ابتدا مطلب کوتاهی درباب نحوه اشغال هندوستان را به محضر شما تقدیم نموده ،سپس به بررسی سه عنصر بالا دردوانقلاب هندوستان وایران پرداخته ودر آخر سرنوشت دو ملت را بعد از انقلاب به عرض شما می رسانم البته اعتراف می کنم که امکانات من برای نوشتن این مقاله بسیار کم بوده وقطعا مطلب به آن حد بلوغ که باید،نرسیده و برای نوشتن چنین مقاله ای نیاز به امکانات زیاد مطالعاتی وسفرهای تحقیقاتی به چندین نقطه از کره خاکی است ( امیدوارم عده ای از حکومتیهای نظام ما که منتظر فرصت هستند تا به هر بهانه شرایطی برای چریدن از بیت المال پیدا کرده وگاها با ورود به مباحثی که تخصص وتوان آن را هم ندارند فجایع جبران ناپذیری در حوزه ریل گذاری استراتژیک برای نظام وکشور ایجاد می کنند باشنیدن این اظهارنظرها ،بیانیه گام دوم را هم وسیله ای برای بهره برداری رفاهی واقتصادی برای خود وفامیل وابسته قرار ندهند وامور به دست شایستگان سپرده شود).درهرحال این مقاله می تواند باب تازه ای از اهمیت وکاربرد،مقایسه انقلاب خودمان با انقلابهای معاصر درجهان،را به روی استراتژیستهای نظام بگشاید که صد البته ازافتخارات رهبر معظم انقلاب ون
صیحتهای معجزه گونه ایشان است. واما بشنوید از نحوه اشغال هندوستان(منبع:روزنامه دنیای اقتصاد شماره خبر۳۴۲۷۳۱۰):
تاجران اروپایی نخستین بار با ورود کاوشگر پرتغالی به نام واسکو دو گاما در سال ۱۴۹۸ (میلادی) در بندر کالیکوت، به منظور بررسی شرایط خرید و فروش ادویه سود آور، به سواحل هندوستان رسیدند. تنها یک قرن بعد از آن، هلندیها و انگلیسیها چندین پایگاه مرکزی تجاری را در شبه قاره هند تأسیس کردند، که نخستین آنها یک پایگاه تجاری انگلیسی بود که در سال ۱۶۱۲ و در سورات شکل گرفت. بعد از قرن ۱۷ و اوایل قرن ۱۸، بریتانیا از نظر نظامی پرتقال و هلند را شکست داد، ولی همچنان با فرانسویها که قصد داشتند در شبه قاره برای خودشان پایگاهی تأسیس کنند مخالفت میکرد. سقوط امپراتوری مغول در نیمه اول قرن ۱۸ فرصتی را برای بریتانیا فراهم کرد که پایگاه محکمی را در سیاست هند برای خود ایجاد کنند. بعد از نبرد پلاسی در ۱۷۵۷ که در آن ارتش بنگال کمپانی هند شرقی تحت فرماندهی رابرت کلیو، موفق شد سیراج اود دالا، نواب بنگال، را شکست دهد، توانست خود را به عنوان بازیگر اصلی در امور هند معرفی کرده، و مدت کوتاهی بعد، پیرو جنگ بوکسار در ۱۷۶۴، حقوق اداری مناطق بنگال، بیهار و اودیسا را به دست آورد. بعد از شکست تیپو سلطان بخش اعظم هند جنوبی، یا مستقیماً تحت قانون انجمن قرار گرفتند یا در یک اتحادیه تابعه، به صورت بخشهایی که توسط شاهزاده اداره میشد، تحت کنترل سیاسی غیر مستقیم انجمن بودند. انجمن پس از چندین بار شکست دادن مناطقی که توسط امپراتوری ماراتا اداره میشد توانست کنترل آنها را نیز به دست آورد. پنجاب در سال ۱۸۴۹، بعد از شکست ارتشهای سیک در اولین (۱۸۴۵–۱۸۴۶) و دومین (۴۹–۱۸۴۸)جنگ آنگلو-سیک، ملحق شد.
در سال ۱۸۵۳، بخشی از دستورالعملها و قوانین انگلیس، در مدارس هند پیاده شد. نخبگان هندویی که در مغرب زمین تحصیل کرده بودند به دنبال راهی بودند تا آیین هندو را از شیوههای اجتماعی بحثانگیز شامل سیستم طبقاتی وارنا، ازدواج کودکان و ساتی پاک کنند. جوامع ادبی و نیز اجتماعاتی برای بحث و مناظره در کلکته و بمبئی شکل گرفتند که به پایگاهی برای مباحثات سیاسی باز تبدیل شدند.
حتی با اینکه این جهتگیری به سوی مدرنیزه شدن، بر جامعه هند تأثیر زیادی گذاشت، ولی اکثریت مردم هند از حکمرانی بریتانیا ناراحت بودند. بریتانیا پس از مسلط شدن به بخش اعظم شبه قاره هند شروع به سوء استفاده از آداب و رسوم محلی هندیها کرد، به عنوان مثال برگزاری احزاب در مساجد، رقصیدن با موسیقی مربوط به حکومت هندوستان در تراس تاج محل، استفاده از تازیانه به منظور باز کردن راه خود در بازارهای شلوغ (همانگونه که ژنرال هنری بلیک گفته بود)، و بدرفتاری با هندیها (شامل سپاهیان و سربازان). در سالهای بعد از انضمام پنجاب که در ۱۸۴۹ به وقوع پیوسته بود، سرکشیها و عصیانهایی در میان سپاهیان به وقوع پیوست که با توسل به زور سرکوب شد.
البته همانطورکه قبلا نیزاشاره کردم منابع مورد استفاده بنده درخصوص انقلاب هندوستان به لحاظ سندیت واتقان تاریخی، چندان تحقیق شده ومستند نیستند اما مطالعه جست وگریخته مطالبی از این دست، درلابلای متون در دسترس حقیر ( سفر نامه برادران امیدوار به هند،فصلنامه شبه قاره،صاحب امتیاز دانشگاه سیستان وبلوچستان و...)چندموردکلی را من باب مقایسه جوانب انقلابهای ایران وهند بر من مسجل نموده است :
۱- انقلاب هندوستان در زمینه رهبری بسیار فقیرتر از انقلاب ایران بوده تا جاییکه بسیاری ازمقاومتهای آغازین تقریبا بدون رهبری ثابت ومتمرکز بوده و رهبری گاندی ونهرو موهبتی برای هندوستان بوده که درسالهای پایانی،موجبات اخراج استعمارگران انگلیسی را فراهم آورده اما همین رهبری فکری وعقیدتی متمرکز نیزنتوانست مانع استقلال مسلمانان پاکستان وبنگلادش از هندوستان گردیده وانگلیسیها به سبک همیشگی با تقسیم امپراطوریهای بزرگ وباقی گذاردن مناقشات مرزی و اختلافات مذهبی موجبات تضعیف این تمدن بزرگ را فراهم نموده وپیروزی انقلاب هندوستان نیز بدون تجزیه کشور واقع نشد.اظهار نظرهای مذهبی خلاقانه گاندی هم نتوانست از تجزیه جغرافیایی هند در جریان پیروزی انقلابش جلوگیری کند این یکی ازتفاوتهای مهم دو انقلاب ونقطه قوتی برای انقلاب ماست که درجریان وقوع وپیروزی آن هیچ گونه تجزیه جغرافیایی صورت نپذیرفت وعلی رقم تلاش استعمار تمامیت ارضی کشور حفظ شد.
۲- انقلاب هندوستان از باب مکتب نیزجز خروج هندیها از زیر بار استعمار وستم انگلیس چیزی برای گفتن ندارد به نحوی که وقتی از مذهب گاندی می پرسیدنددرجواب خودرا هندو،بودایی ،مسیحی ومسلمان می خواند.شاید ایشان جهت حفظ وحدت جامعه هند اینگونه اظهارنظرها را نشر میداده وشاید هم اعتقاد عمیق ومحکمی به مذهب نداشته واصالت ارزشهای والای انسانی را بر مذهب مقدم می داشته ولی درهرصورت وجود یک مکتب خاص ومشخص در کلام وعمل گاندی محسوس نیست
وشاید به همین دلیل است که انقلاب هند توان فرا رفتن از مرزهای کشور هندوستان را ندارد همانگونه که درجریان پیروزی نیز موفق به حفظ اتحاد شبه قاره نشد درحالیکه انقلاب ایران،چهل سال پس ازپیروزی مرزهای کشمیر،لبنان ،الجزایر،عراق،ترکیه،سوریه وبسیاری از کشورهای منطقه وجهان را درنوردیده است.
۳-واما من باب جمعیت یا جامعه انقلاب کننده قبل از هرچیز باید بگویم برداشت حقیر از انقلاب تغییر مناسبات حاکم بر یک اجتماع بشری از طریق خواست عمومی اکثریت مردم عادی آن اجتماع است.پس برای بررسی ومقایسه انقلابات بشری نباید از مطالعه پیرامون مردم جامعه مورد نظر غافل ماند حالا بدون مقدمه بخش از سفرنامه برادران امیدوار به هندوستان را در زیر میاورم:
«بخشی از سفرنامه برادران امیدوار به هندوستان
سرزمین غرایب! هندوستان را در دنیای امروز، بزرگترین دموکراسی آسیا می خوانند.
براستی که همینطور است. اما امتیاز هندوستان، تنها به همین نیست. مهمترین مشخصه و امتیاز هندوستان، عجایب و شگفتــی هائی است که قـدم به قـدم در آن دیـــده می شود. شاید هندوسـتان تنها کشــوری باشد کــه ازدهها قرن پیش تا کنون، تغییرات روحی و اخلاقی و مذهبی در مردم آن، به نسبت ناچیزی روی داده است. در این خاک پهناور، در سرزمینی که خود قاره بزرگی است و در سرزمینی که تولید نسل روز افزون مهمترین خطری است که آن را تهدید می کند، به قدری فرهنگها، تمدن ها، آئین ، مذهب ها و رسوم و سنن گوناگون و رنگارنگی وجود دارد که بیان قسمتی از آن، در یکجا و در یک کتاب میسر نیست. هر ایالت هند، زبان و فرهنگ و تمدن جداگانه ای دارد که مخصوص همان ایالت است و در ایالت دیگر از آن نشانی نخواهید یافت.
در نواحی جنوب هند، چندین زبان رواج دارد. تلنگی، کتری، تامل، ملیالم و سن هالی از آن جمله است. این زبانها قدمت تاریخی دارد و متعلق به بومیان هند، پیش از ورود آریایی ها، به این سرزمین است که به «دراویدی» مشهورند۰ هر کدام از این زبان ها، بیش از ۲۵ تا ۴۰ میلیون نفر متکلم دارند. اما هیچکدام از متکلمین یک زبان، زبان دیگر را نمی فهمند.
در هر یک از ایالات هند، مراسم ازدواج و شیوه زندگی خاصی حکمفرماست. در یک ایالت، پدر برای پسرش به خواستگاری می رود. در ایالت دیگر، دختر به خواستگاری پسر می رود. در جائی، دختر پیش از ازدواج ۴۰ روز انزوا می گزیند و گرسنگی می کشد و تشنگی تحمل می کند. و درمکان دیگر، دختر پیش از ازدواج، همسر آینده اش را «از همه لحاظ» آزمایش می کند. در لیست مشاغل هندی ها، نام صدها شغل را می بینید که هیچکدام شان در هیچ نقطه دنیا، سابقه و زمینه ندارد – مرتاضی یکی از آنهاست، شرط بستن و خود را ساعت ها و روزها زیر صدها کیلوگرم خاک مدفون کردن و سپس شرط را بردن، یک شغل دیگر است! و…- در هند علاوه بر دهها کیش و آئین که در قدیم و جدید، از شرق و غرب به این سرزمین راه یافته و پذیرفته شده است، سه هزار کیش و آئین نو و کهنه دیگری می بینید که یکی از کهن ترین کیش ها، «هندوگری» هندوئیسم است و هواداران بی شمار دارد.
با این وصف، میان خود هنــدوها، صـدجور اختلاف و کینه می بینید. اختلاف و کیـنه هائی که گــاه به کشتــارهای بـزرگ انجامیده است، و هنوز هم با وجود نظارت شدید دولت، ندرتاً روی می دهد.
این فرقه، آن فرقه را نجس می داند. این جماعت، جماعت دیگر را مطرود و مردود می شمارد. برهمن های هند میانه، به برهمن های بنگاله دختر نمی دهند، از دست آنها غذا نمی خورند و نامه های آنها را دریافت نمی دارند، مگر با انبرک های مخصوص! در شب ازدواج اگر شوهر به هر دلیلی فوت می کرد، عروس خودش را بداخل شعله های آتش جسد شوهرش، که در حال سوختن بود، می انداخت تا با خاکستر او مخلوط شود ولی در دوران حیات پاندیت، نهرو نخست وزیر هند از این عمل نادرست، جلوگیری شد. بعد از گذشتن از دارجلینگ، بوتان و سیکیم واقع در دامنه کوههای هیمالیا، به قسمتهائی از سرزمین ممنوعه تبت دست پیدا کردم. در سرزمینی که عده ای از زنان، بصورت قانونی، چند شوهراختیار می کنند.
در قسمتی از شمال شرقی هند، در گذشته نیز از این سنت پیروی می کردند. با وجود این همه چند گانگی، و چند گونگی ها، ملت هند از هم نمی پاشد. وحدت نظر دارد و به موقع، مانند یک استخوان بندی یکپارچه در یک پیکر واحد جلوه می کند. تا به حال دویست جامعه شناس هندی و غیر هندی، کوشیده اند که ماهیت اجتماعی این ملت شگرف را درک کنند.
اما همه از این مأموریت، دست خالی بازگشته اند. بگذریم که در این میان دولت هند متحمل چه رنج و زحمتی می شود! مقامات هندی مثلی دارند که می گوید: “آن کس که باید بر هند حکومت کند، زاده نخواهد شد!” طبق آمار، کسی که در هند نخست وزیر می شود، باید روزانه خبر ۲۰ تا ۲۵ زد و خورد و کشمکش مذهبی را بشنود، روزانه با ۱۱۰ مراجع عــادی ملاقــات کند، ( رویـهمرفته بطو متوسط به ۲۵ زبان تکـــلم می کنند و به ۱۰ مذهب ایمان دارند.) و در هفته، ۶ نطق ب
رای مؤمنین به ۱۴ مذهب و به ۴ زبان ایراد نماید. از چرچیل نقل کرده اند که گفته بود: ” من حاضرم نخست وزیر بشوم، ولی سردبیر مجله نشوم!” ولی نهرو (نخست وزیر پیشین هند) گفته بود: “من حاضرم سردبیر مجله بشوم، ولی نخست وزیر هند نباشم.” هندی های جدید، مثلی دارند که بیست – سی سال بیشتر از عمر آن نمی گذرد.
این مثل، به نظر من، قابل ترجمه نیست. ولی معنای تقریبی آن در قالب فارسی، اینست: ” قبل از خود کشی، یکبار نخست وزیر بودن را امتحان کن!” بعبارت دیگر، فقط کسی که از جانش سیر شده، ممکن است نخست وزیر شود. به همین جهت در زبان عوام، وقتی بخواهند بگویند: “فلانی خود کشی کرد” می گویند: ” فلانی نخست وزیر شد!” »
برادران امیدوار نتیجه هشت ماه سفر زمینی خود به هندوستان را با جملات فوق بیان می دارندبنابراین من درمورد مردم کشور هندوستان اظهار نظری نمی کنم ومقایسه ملتهای هند وایران در زمان انقلابشان بر علیه غربیها ودست نشاندگانشان را به مخاطب واگذار می کنم.فقط آنچه ذهن مرا به خود مشغول می دارداینست که اتحاد چنین اجتماعی برای اقدام مشترک وسازمان یافته قطعا محصول نبوغ رهبرانی نظیر گاندی ونهرو وظلم وستم بی حد ومرز غربیها در این محدوده جغرافیایی از جهان بوده است.البته می توان مقالات علمی بی شماری را از منابع گوناگون برای تایید این حرف آورد که این مهم را به مخاطب جستجوگر می سپارم.
درسطوربالا به مقایسه انقلاب اسلامی ایران وانقلاب استقلال هندوستان،درسه زمینه رهبری، مکتب وجمعیت پرداختیم البته مقایسه ملتها واقوام قطعا وبه هیچ شکل نباید جهت پی بردن به ارجحیت وبرتری یکی بر دیگری باشد چراکه این نگاه زمینه ساز نژاد پرستی بوده راه به جایی نخواهد برد ما نیز برهمین اساس درزمینه جمعیت انقلاب کننده فقط نگاه گذارایی به ملت هندوستان انداخته و سفرنامه برادران امیدواررامنبع این نگاه خودمان قرار دادیم.با توجه به قریب به ذهن بودن ویژگیهای ملت ایران برای مخاطب از نگاه جامعه شناسانه به جامعه ایرانی صرف نظر نمودیم . اما درباب رهبری ومکتب مقایسه حضرت امام خمینی با رهبران توانمندی نظیر گاندی درواقع مقایسه شخصیت فردی وتوان مدیریت این افراد نیست چون قطعا همه این رهبران انقلابی نظیر گاندی ،ماندلا،امام خمینی و... تواناییهاواستعدادهای فوق العاده ای دارند که امکان چنین پیروزیهای چشمگیری را فراهم می داردکه بسا آیندگان قادربه حفظ این موفقیت ازپیش حاصل شده نیز نباشند.مقایسه بین رهبران انقلابها درواقع مقایسه بین مکاتب واهداف آنهاست مقایسه مکتب زنده وبسیار قوی وجوابگوی اسلام ناب با خورده مکاتب ومذاهب حاکم بر هندوستان قطعا مقایسه به جایی نخواهد بودبنابراین مذاهب هند هیچکدام قادر به اداره هندوستان نبوده وفقط عنصر مشترک ملیت به گاندی این اجازه را داد که استقلال کشور را باز پس بگیرد اما این استقلال به معنای واقعی حاکمیت ارزشهای داخلی وخودی بر هندوستان نبوده ورهبران فاتح هند به ناچار جهت اداره کشور به دامان لیبرالیسم ،سکولاریسم ،سرمایه داری وسایر مکاتب حاکم بر غرب پناه بردند.این مقایسه ها به ما گوشزد می کند آنکه درمرحله تمدن سازی براساس انقلاب اسلامی ایران باید پویا تروفعال تر از همه باشد حوزه های علمیه جهان تشیع است چه بسا کوتاهی همین محافل باعث بیراه رفتن انقلاب اسلامی ایران دربعضی زمینه ها وفاصله گرفتنهای مقطعی از شعارهای اصیل انقلاب بوده که مقام معظم رهبری نیز در همین بیانیه گام دوم به آن می پردازد.
نگوییم «زیارت اربعین»،واژه «جهاد اربعین» برای این حماسه عظیم اسلامی وانسانی مناسبتر است .ع.د
@the_second_step
نفوذ تفکر ضداسلامی وانسانی سکولاریسم در حیات خلوت انقلاب اسلامی با شمشیر اتفاق نیفتاده که بتوان با شمشیر آن را بیرون کرد مردم وجامعه باید آگاهیهای خود را ارتقا داده ودنبال امثال حسن روحانی ورفسنجانی راه نیفتند ونفاق ودورویی را از اسلام واقعی تشخیص بدهند این همان معمای پیچیده سکوت حضرت علی ابن ابیطالب درمقابل تزویر خلفای اول تا سوم بود ایشان نه دست به قبضه شمشیر برد ونه از دنیای سیاست آن روز کناره گرفت،بلکه برای آگاه شدن مردم،خار در چشم واستخوان در گلو،تحمل نمود.ع.د
@the_second_step
📣مخاطبین گرامی باعرض پوزش از دیرکرد در انتشار مطالب جدید در گروه به عرض سروران گرامی می رسانم که مشغول مطالعه در مقایسه دو انقلاب هندوستان وایران در بعد برنامه ریزی اقتصادی در سالهای پس از پیروزی هستم وبه زودی نتایج حاصله را به عرض شما گرامیان خواهم رسانید.
منتظر بودن فقط استمرار ومداومت بر تکرار کلمات عربی در قالب دعاهایی نظیر ؛ندبه ،عهدو... نیست...! انتظار یعنی اینکه بفهمی مهدی علیه الاسلام پروژه ای دارد که هزارودویست سال مشغول به ثمر رساندن آن است وتو هم وارد این طرح شده وبشوی دستیار آقا،شاید این معنی ومفهوم افضل الاعمال (انتظار) باشد.( برگرفته از سخنرانی دانشمند گرامی حضرت حجت الاسلام السید میرباقری)
@the_second_step
نظام مبتنی بر ولایت فقیه معقولیت ومشروعیت خود را وامدارتئوری «حکومت صالحان » است .باوجود ایمان به حضور منجی در میان ما ،چنین حکومتی نمی تواند به ولایت فقیه بسنده کرده وبرنامه ای برای دسترسی به منجی تعریف ننماید.ع.د
@the_second_step
به نظر شما کدام گزینه صحیح است؛
تفکر اسلام ناب(فقه علوی)=انسان+خدا=انسانیت
تفکرلیبرالیسم=انسان-خدا=انسانیت
به نظر شما کدام گزینه صحیح است.ع.د
@the_second_step
📣دوستان درمورد تحلیل بیانیه گام دوم همانطور که مطلعید صفحات زیادی نوشته ودر اختیار بزرگواران قرار گرفت چون رسیده ایم به مقایسه هندوستان وایران در سالهای پس از پیروزی انقلاب ومطلب فوق نیاز به تحقیق ومطالعه فراوان دارد تا این مطالعات تکمیل بشود وحقیر بر اساس آن شروع به نوشتن مطالب بکنم با عرض پوزش مجددا مطالب قبلی را تکرار خواهیم کرد
لقمان
أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً وَمِنَ النَّاسِ مَن يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُّنِيرٍ
ﺁﻳﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﻳﺪ ﻛﻪ ﺧﺪﺍ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻫﺎ ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻦ ﺍﺳﺖ ، ﻣﺴﺨّﺮ ﻭ ﺭﺍم ﺷﻤﺎ ﻛﺮﺩﻩ ، ﻭ ﻧﻌﻤﺖ ﻫﺎﻱ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﻭ ﻧﻬﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﻛﺎﻣﻞ ﺍﺭﺯﺍﻧﻲ ﺩﺍﺷﺘﻪ ، ﻭ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﻣﺮﺩم ﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﻴﭻ ﺩﺍﻧﺸﻲ [ ﺑﻠﻜﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﻱ ﺟﻬﻞ ﻭ ﻧﺎﺩﺍﻧﻲ ]ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﻴﭻ ﻫﺪﺍﻳﺘﻲ ﻭ ﻫﻴﭻ ﻛﺘﺎﺏ ﺭﻭﺷﻨﻲ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍ ﻣﺠﺎﺩﻟﻪ ﻭ ﺳﺘﻴﺰ ﻣﻰ ﻛﻨﻨﺪ .(٢٠)