حاج محمود چقدر قشنگ میگه اونجا که میگه : شرار قهر مرا آب بحر کافی نیست مگر ز اشک تو آبی بر آن بیافشانم ز بس که اشک تورا دوست دارم از رحمت بلا دهم که تورا لحظه ای بگریانم

بهترین گزینه برای این خوندن نماز شبه تو دل شب که هیچکی نمیبینه دور از هیاهو روز ، با خدا صحبت کنی بهش بگی که هیچی نیستم هوامو داشته باش نیازمند محبتتم امام حسین رو واسطه قرار بدی امام رضا رو

چون در طول روز آدم اینقدر درگیره که یادش میره در برابر خدا هیچی نیست غفلت میاد سراغ آدم

بعد در جریان این هم باش که خوندن و انجام دادن این کار (نماز شب) اصلا قرار نیست لذت بخش باشه

چون تو داری به سمت خدا از نفست فرار میکنی

نفست همونیه که وقتی میخوای یه کار خوبیو بکنی میگه ولش کن حالش نیست یا میگه حالا 5 دیقه دیگه یا گناه که میخوای بکنی میگه همین یبار بعدش دیگه گناه نمیگنم

پس همین که با وجود بی حالی و خستگی خودتو زور کنی که پاشی ولو بدون حال و حس نمازو بخونی ، ینی اینکه داری میری تو بغل خدا

همون خستگی نصف شب و اینکه حال نداری بلندشی دقیقا هدف همونه نه اینکه تو نماز حال خاصی برات به وجود بیاد و گریه کنی نیازی نیست ادای گریه کردن دربیاری یا خودتو زور کنی که گریه ت بیاد

فقط انجامش بده

————-

حال ندارم نماز شب بخونم

من از سرمایهٔ عالم همین یک قلب را دارم اگر چیزى دگر مانده‌ست آن را هم هدر گردان..