چون در طول روز آدم اینقدر درگیره که یادش میره در برابر خدا هیچی نیست
غفلت میاد سراغ آدم
بعد در جریان این هم باش که خوندن و انجام دادن این کار (نماز شب) اصلا قرار نیست لذت بخش باشه
نفست همونیه که وقتی میخوای یه کار خوبیو بکنی میگه ولش کن حالش نیست یا میگه حالا 5 دیقه دیگه
یا گناه که میخوای بکنی میگه همین یبار بعدش دیگه گناه نمیگنم
پس همین که با وجود بی حالی و خستگی خودتو زور کنی که پاشی ولو بدون حال و حس نمازو بخونی ، ینی اینکه داری میری تو بغل خدا
همون خستگی نصف شب و اینکه حال نداری بلندشی
دقیقا هدف همونه
نه اینکه تو نماز حال خاصی برات به وجود بیاد و گریه کنی
نیازی نیست ادای گریه کردن دربیاری یا خودتو زور کنی که گریه ت بیاد
من از سرمایهٔ عالم همین یک قلب را دارم
اگر چیزى دگر ماندهست آن را هم هدر گردان..