تصور کن یه جعبه داریم که توش شیش تا سیب هست، تعداد سیب‌ها هم ثابته و بیشتر نمی‌شه. شیش تا هم آدم اون کنار داریم. برای سیر کردن یه آدم هم، یه سیب کافیه. در حالت منصفانه و منطقی، هر کدوم یه سیب می‌گیرن، درسته؟ حالا تصور کن دو نفر از اون آدم‌ها، به خاطر ثروت بیشتر، ظاهر مقبول‌تر، کانکشن‌ها و کلا برتری‌های این طوری، هرکدوم به جای یه سیب، دو سیب بگیرن. این طوری اون چهار نفر باقی مونده، مجبور می‌شن اون دوتا سیبی که مونده رو بین خودشون تقسیم کنن و حتی سیر هم نمی‌شن. به هر کدوم فقط نصف یه سیب می‌رسه. تراژدی این جاست که اون دونفرِ متقلب، اصلا اهمیتی به این که چهار نفرِ دیگه دارن گرسنگی می‌کشن نمی‌دن. بیشتر از چیزی که برای سیر شدن نیاز هست، دارن، اما باز هم حاضر نیستن از چیزی که حق خودشون می‌دوننش بگذرن، حتی اگر اصلا حقشون هم نباشه. همون طور که گفتم، "هیچ فردی از طبقه‌ی برتر حاضر نیست برای رسیدن به برابری، از منافع خودش بگذره."

The Flags Fandom thinking they're healthy and non-toxic but this is literally what Lippmann would've felt if he saw what they say about him.

Act six: The First Try

think i like you best when you're just in black from head to toe.

ضحی تبریزی، شمست کو؟

تو آینه‌ست=>

مولاناش براش قیمه قیمه بشه