این بیت هوشنگ ابتهاج، داستانِ زندگیِ این روزای خیلیامونه:
قصهی روز و شب من سخنی مختصر است ؛
روز در خوابِ خیالاتم و شب بیدارم...(:
هوشنگ ابتهاج خیلی قشنگ میگه:
عجب مردمی داریم نه دردت رامیفهمند و نه حرفت را، بااین حال باب دلشان ... درموردت قضاوت میکنند :))
هوشنگ ابتهاج :
آدم ها تا حدّ مرگ از خود خستهات مىكنند،
تركت نمىكنند!
اما مجبورت مىكنند تركشان كنى،
آنگاه تو مىشوى بندهى سر تا پا خطاكار .
منعمیقابهایناعتقاددارمکهآدمابایهحرکتمیتوننبرایهمیشهازچشمتبیوفتن...