توی وادی السلام بودیم با یکی از آشناها
رفتیم سر خاک یکی از بستگانش
موسس های یکی از حوزه های عراق بود
میگفت صدام اسیرش کرد
وقتی بچه هاش رفتن که باباشونو برگردونن، بهشون گفتن یه کیسه پلاستیک بیارید تا باباتونو بریزیم توش
تا بحال شده از خنده های کسی قند در دلتان آب شود و برق شوق در چشمانتان بی قرار؟
به راستی که
دنیا محل گذر نیست
دنیا محل دوست داشتن است...