بابابزرگ حرف قشنگی میزد؛ هوا که خنک میشه،درختایی که سایه مینداختن هم فراموش میشن.

دوست داشتن، ذره ذره رسوخ میکند در رگ‌هایت. به خودت میایی و میبینی شده بخشی از جانت. با کوچکترین رفتار غیرعادی نگرانش میشوی،خنده‌هایش دنیایت میشوند و حس میکنی اگر نباشد تو نیستی. نمیدانم اسمش را مزیت بگذارم یا از معایب بشمارم که او میشود تمام زندگیت. ترس از دست دادنش وجودت را فرا میگیرد و وابسته او میشوی و نگرانی که مبادا با رفتارت او را برنجانی. اگر دل نگرانش شوی ثانیه‌ای آرام نمیگیری تا مطمئن شوی از حالش.اگر برایت از اوضاعش نگوید پریشان میشوی و در ذهن قصه‌ها میبافی که به او چه میگذرد؟ او میشود تمام زندگیت.. ــ‌نوشته ناتمامِ من.

به آدمای کمی «دوسِت دارم»ُ گفتم و واقعا دوسشون دارن..

ترکی خیلی قشنگه میدوستمش..

از آدمایی که سعی میکنن حالمو خوب کنن متشکرم. مهم نیست که میتونن یانه همین که وقتشونو میذارن و اهمیت میدن خیلی ارزشمنده برام.

پشیمون شدم حال ندارم.

𖤐

ازونموقع که اعلام کردم میخوام درس بخونم 34 دقیقه میگذره و هنوز هیچی نخوندم.✅🎀