ممنون که بودین🌱

از فاصله ها خسته ، محتاج به آغوشم باید تو بلد باشی ، بر سینه فشردن را ..

ناخوش احوالم نمی‌خواهی که برگردی هنوز؟ میتوانی خب خودت حالی کنش این قلب لاکردار را...

شاید‌مشکل‌از‌ زبان‌فارسی‌است‌که‌بعداز من‌ و‌ تو‌..او‌ می‌اید.

در سرم بود که دوری کنم از ارتش عشق ، چه کنم شیوه‌ی پرهیز نمی‌دانستم .

رو به این آیینه هر پيرهنی پوشيدم ، غیرِ آغوشِ تو چيزی به تنم جور نشد .

از نگاه روی تو ، دل سیر می‌گردد مگر ؟ آخر آدم با تو باشد ، پیر می‌گردد مگر ؟

_

یه⁩ ‌ مرحله⁩‌ از⁩زندگی⁩ هم ‌ هست که بهش میگن:«بی تفاوتی ناشی ‌ از⁩ صبر بیش ‌ از⁩ حد» اینجوریه که دیگه مثل گذشته واسه نبودن ها بی قراری نمیکنی، بابت دیر جواب دادن ها ناراحت نمیشی، حساسیت هات کمتر میشه، حسودی کردنات کمرنگ تر میشه و قبول میکنی که گاهی وقتا آدما رو باید با لیاقتشون تنها بزاری

معمولا زود متوجه میشی، ولی چون نمیخوای باور کنی سعی میکنی نادیده بگیری و ادامه بدی.

‏یکی از اخلاقای بدم اینه که اگه بخوام دلیل عصبانیتم رو توضیح بدم، بیشتر عصبانی میشم و بغض میکنم…

به کجا می‌روی ای علتِ باریدنِ شعر؟! اندکی صبر! غزل بی تو دلش می‌گیرد...