در سرم بود که دوری کنم از ارتش عشق ، چه کنم شیوه‌ی پرهیز نمی‌دانستم .

رو به این آیینه هر پيرهنی پوشيدم ، غیرِ آغوشِ تو چيزی به تنم جور نشد .

از نگاه روی تو ، دل سیر می‌گردد مگر ؟ آخر آدم با تو باشد ، پیر می‌گردد مگر ؟

_

یه⁩ ‌ مرحله⁩‌ از⁩زندگی⁩ هم ‌ هست که بهش میگن:«بی تفاوتی ناشی ‌ از⁩ صبر بیش ‌ از⁩ حد» اینجوریه که دیگه مثل گذشته واسه نبودن ها بی قراری نمیکنی، بابت دیر جواب دادن ها ناراحت نمیشی، حساسیت هات کمتر میشه، حسودی کردنات کمرنگ تر میشه و قبول میکنی که گاهی وقتا آدما رو باید با لیاقتشون تنها بزاری

معمولا زود متوجه میشی، ولی چون نمیخوای باور کنی سعی میکنی نادیده بگیری و ادامه بدی.

‏یکی از اخلاقای بدم اینه که اگه بخوام دلیل عصبانیتم رو توضیح بدم، بیشتر عصبانی میشم و بغض میکنم…

به کجا می‌روی ای علتِ باریدنِ شعر؟! اندکی صبر! غزل بی تو دلش می‌گیرد...

چه گنه کرد دلم کز تو چنین دور افتاد؟ من چه کردم که ز وصل تو جدا افتادم؟ -عراقی

هـزار شکـوه به دل مانـد و تا گـلو نرسـید چه نامه‌‌ها که نوشتـم... ولی به او نرسید -حسین دهلوی

‏کسی‌که داره براتون یه موضوعی‌رو توضیح میده و سعی میکنه قانع بشین، نه ازت میترسه نه عقده تایید شدن داره. دوسِتون داره =)

گفته بودم بی تو میمیرم، ولی این بار نه گفته بودی عاشقم هستی‌، ولی انگار نه هرچه گویی دوستت دارم، به جز تکرار نیست خو نمی‌گیرم به این تکرارِ طوطی وار نه تا که پا بندت شوم از خویش میرانی مرا دوست دارم همدمت باشم، ولی سـربار نه دل فروشی میکنی، گویا گمان کردی که باز با غرورم میخرم آن را، در این بازار نه قصد رفتن کرده ای، تا بازهـم گویم بمان بار دیگر میکنم خواهش، ولی اصرار نه گه مرا پس میزنی، گه باز پیشم میکشی آنچه دستت داده‌ام نامش دل است، افسار نه