به چه مشغول کنم دیده و دل راکه مدام دل تو را می‌طلبد ، دیده تو را می‌جوید…

مثل هر شب مانده‌ام در حسرت یک شب‌بخیر گاهـی آدم بی‌قـرار چیزهـای سـاده است . .

گفته‌بودی‌عاشق‌شعریُ‌من‌این‌روز‌ها می‌نویسم‌شعررا،بعدش‌حسادت‌میکنم ؛

چرا همش سرم تو گوشیه؟ چون وقتی میزارمش کنار دیگه هیچکسو ندارم.

شازده کوچولو: هر کی دوستت داره بر می‌گرده؟ روباه: نه! هرکی پشیمون میشه برمی‌گرده، هرکی دوستت داره می‌مونه...

آنقدر شعر مرا خواندی و گفتی احسنت فکرت افتاد که شاید تو دلیلش باشی؟:)

تایم

دل به دریا زدم از عشق برایش خواندم گفت عاشق شده ام حرف تو را میفهمم

چه مهارت تلخ و سختی است این «پرت کردن حواس»؛ پرت کردن حواس از این‌که، چه‌زود پیر شدیم. پرت کردن حواس از این‌که، او را نداریم دیگر. پرت کردن حواس از این‌که، خیلی وقت است یک دل سیر نخندیده‌ایم یا اصلا نخندیده‌ایم. پرت کردن حواس از این‌که، این کاری که داریم می‌کنیم اسمش زندگی نیست.

ای‌ آنکه‌ در قلبمی‌ و در کنارم‌ نه ؛ تو آشکارترین‌ دلتنگی‌ منی

من بی خبرم از تو و تو بی خبر از من سخت است که من دلهره دارم، تو نداری..!

دلتنگی رو هیچ جوری نمی‌تونی‌پنهونش‌کنی دلتنگ که باشی صدات‌دلتنگه‌نگات‌دلتنگه نفسات دلتنگه‌دستات‌دلتنگه حتی‌وقتی‌مینویسی‌واژه‌هات‌دلتنگه...