تو اگر باشی و من باشم و باران باشد به بغل می‌کشمت گرچه خیابان باشد...

وحشی بافقی میگه: من بودم و دل بود و کناری و فراغی این عشق کجا بود که ناگه به میان جست

وقتی ازم می‌پرسن چی‌شده چرا ناراحتی مشکلت چیه؟ تنها چیزی که به ذهنم می‌رسه اینه که: «من نمی‌تونم به تو بفهمونم. نمی‌تونم به کسی بفهمونم که در من چی می‌گذره. من حتی نمی‌تونم اونو برای خودم توضیح بدم.»

هرچه کردم که نفهمد شده ام عاشقِ او عاقبت شعر و غزل دستِ دلم را رو کرد

یک سال دِگر چشم بدوزیم به تقویم تا یار کند روزی ِما یک دهه مَستی .

کوله باریست پر از هیچ، که بر شانه‌ی ماست؛ گله از دست کسی نیست، مقصر دل دیوانه‌ی ماست..

‌من میترسیدم که از دستت بدم، اگر چه تو هیچوقت برای‌ من نبودی..!

چه گنه کرد دلم کز تو چنین دور افتاد؟ من چه کردم که ز وصل تو جدا افتادم؟

بر بخار پنجره یک شب نوشتی عاشقم خون شد انگشتم به آجر حک کنم ما بیشتر....

_

دیگر غزل، جواب دلم را نمی‌دهد باید که فی‌البداهه برای‌ تو‌ جان‌ دهم

بیش از این صبر ندارم که بسازم به نبودت روی بنما که کنم جان را به فدای حضورت!:)