امشب ۳۰‌تایی بشیم؟! :) #فور‌مرامی

این روزها حس میکنم یه جایی بین احساسات: «آدمها خیلی ترسناکن و باید تا جایی که میشه ازشون فاصله گرفت»، «خوشحالی رو باید تو خودت پیدا کنی نه بقیه» و «من خیلی تنهام و دلم چند تا دوست خیلی خوب میخواد» به صورت معلق تاب میخورم

:)))

‌ ‹حاضرم در عوضِ دست کشیدن ز بهشت تو فقط قسمتِ من باشی و من قسمتِ تو› سجاد‌سامانی

در لامسه هم می شود از مزه سخن گفت شیرینیِ آغوشِ تو را قند ندارد

کاش در نیاید مرز آغوشت به اشغال کسی ای امان از دلشوره‌‌های این من میهن پرست

میدونین علت گریه‌ی بی اختیار چیه؟ اینه که بدنمون در حال مبارزه با چیزاییه که ذهن و قلبمون نمیتونن اونارو تحمل کنن.

همه با سنگ کشاندند، تو با زخم زبان گله ای نیست، تو هم زخم به قلبم بنشان

یوسفم رفته و در ها همگی بسته شده من در این قصر درندشت پی اش در به درم من که بانویم و پا پیش گذارم زشت است تو هم آنقدر نیا ، تا که بیاید خبرم

من همیشه سر به زیرم ،تو همیشه با حیا کفش هایت را عوض کردی تو را نشناختم

می‌شود مثل دوتا کوه به هم تکیه کنیم, موج موهای منو ، شانه‌‌یِ مردانه‌ی تو .

ما را توان ترجمه اشک و آه نیست این‌ شرح‌ حال دل به زبان‌های‌ دیگر است