آن قدر با آتشِ دل ساختم تا سوختم بی تو ای آرامِ جان یا ساختم یا سوختم .. #رهی_معیری

دل تنگم و دلتنگ نبودی که بدانی چه کشیدم عاشق نشدی، لنگ نبودی که بدانی چه کشیدم کو قطره‌ی اشکی که به پای تو بریزم که بمانی؟ بی اسلحه در جنگ نبودی که بدانی چه کشیدم تو آن بت مغرور پیمبر شکنی داغ ندیدی دل بسته به یک سنگ نبودی‌که‌بدانی‌چه‌کشیدم تو تابلوی حاصل دستان هنرمند خدایی نقاشی بی رنگ نبودی که بدانی چه کشیدم گشتم همه جا را پی چشمان پر از شوق تو اما فرسنگ به فرسنگ نبودی که بدانی چه کشیدم #سید_تقی_سیدی

آنچه را عقل به یک عمر به دست آورده است دل به یک لحظه کوتاه به هم می‌ریزد #فاضل_نظری

حتّی شبیه اسم تو را هم که می بَرند با هر اشاره ؛ بندِ دِلم پاره می شود . . .

لازم نیست برای کسی که درک نمی‌کنه توضیح بدی چه کارایی براش کردی، چقدر باهاش ساختی و چقدر به فکرش بودی فقط خودتو ازش بگیر، گذر زمان خودش همه چیو بهش می‌فهمونه.

_اونی که از درداش حرف نمیزنه، پر درد تره:)

از تمام آدم‌ها و تمام مناسبات انسانی خسته‌م. احتیاج دارم توی غار زندگی کنم.

زمانه دوخت لبم را به ریسمان سکوت که عهد، عهد غم است و زمان، زمان سکوت _شهریار

_

شعری از آتش دیدار به لب دارد شمع عشق در پیله ی پروانه به رقص آمده است

یک روز تو هم حال مرا میفهمی چونکه در آیینه حیران شده باشی جایی

آغوش تو ممنوعه ترین نقطه شهر است ما جد و پدر جد همه ممنوعه پسندیم