۶۷روز:))

چنین است گاهی! تظاهر میکنی به خوب بودن اما از درون متلاشی شده‌ای...

من‌ دعاگوی‌ ِتوام هرشب ُشب می‌داند ، دل ِما قبل ِتو اینقدر مناجات نداشت ..

پشت زیباترین لبخند بیشترین رازها نهفته است؛ زیباترین چشم بیشترین اشک‌ها را ریخته ، و مهربان‌ترین قلب بیشترین دردها را کشیده است !

یعنی واقعا نمیخوای برگردی؟! الان دقیقا کجایی؟! من این روزا بیشتر از هرکس و هرچیزی نگران توئم. نیستی برام تعریف کنی برات تعریف کنم که تو روزمون چیکار کردیم نیستی وقتی گریه میکنم آرومم کنی:)) کی میخوای برگردی و بگی ببین هیچی نبود فقط تو داشتی زیاد فکرو خیال میکردی... میشه یه خبری از خودت بهم بدی حتی یک کلمه که خوبی..که یکم این دل آروم بشه؟:)

چشمم خورد به ی مینی بوسی پشتش نوشته بود "کتاب هم نشدیم یار مهربان کسی باشیم"و چقدر قشنگ گفت:))))

++++++++

من دارم از بغض خفه میشم بعد داییم اینجور اهنگ میزاره:))

معیار علاقه‌مندی افرادِ توی خونه‌ی‌ما به خانواده اینطوریه که باید تو هال بشینی، ینی شما اگه تو هال بشینی هیچکاری نکنی حرفی نزنی در و دیوار رو نگاه کنی ولی در اغوش خانواده باشی یعنی فرزندِ گل. اما اگه مدام تو اتاقت باشی میشی فرزندِ نا خلف.

ویو رِرِ

نداشتن گوشی و انتن 💔