وقتی ازم میپرسن متولد چندی؟ میگم ۸۱ و دیگه "آخییییی کوچولو" نمیشنوم، حس جدید و عجیبیه.
هدایت شده از 🪁اَندَرونی
یا مثلا مثل دنات رضوی که هر روز گرون تر میشه ولی اصالتشو حفظ کرده🤣
تُــرنج🍊
یا مثلا مثل دنات رضوی که هر روز گرون تر میشه ولی اصالتشو حفظ کرده🤣
حاجی الانم حرمت دوناتو فقط بخاطر امام رضا نگه داشتیم وگرنه معینی پور بدون پارتی تبدیل شده به یک جاذبه توریستی مشهد😂
بزرگسالی اینجوریه که دیگه میدونی طعمی که پیاز خلالی به غذا میده با طعمی که پیاز نگینی میده متفاوته.
تُــرنج🍊
میرِسَـــد دَرس و کِــتاب آئینِـــه دِق بِشَـــود دُختَــــر مُؤْمِـــن دانِــشْکَــدِه عاشــــِقبِ
البته که صفت مومن هم برای من یک شعره فقط😁
بسم الله
از زمانی که ترم دوم بودم و دانشگاه باز شد بعد از کرونا آشنا شدم با این مسیر
از قبل هم آشنا بودم بالاخره همسایه امام مهربان بودیم ولی نه آمد و شدم مثل قبل بود و نه روال زندگی ام
دانشجو شدم و نخوان دانشجو؛ بخوان جویای همه چیز به برکت دانش...
دانشگاه بابی بود برایم پر از خیر و خوبی
الان که آخرین باری است که این مسیر را برای دوره کارشناسی طی میکنم حس عجیبی دارم
با تمام خستگی ها و اتفاقاتی که در این چهار سال برایم افتاد و حقیقتا ملول شدم ولی دل کندن از مشهد، دانشگاه و دوستانم آسان نیست...