طلوع خورشید رو به چشم دیدم...

انقدر درس نخونده دارم که برنامه امشب : درس درس تا پیروزی

بیشترین غبطه رو به کسایی میخورم که تو زندگیشون "اشتیاق" دارن، کسایی که برای چیزی یا کسی از خواب بیدار میشن و به امید کسی یا چیزی میخوابن، من همیشه خدا انگار دارم از روی اجبار زندگی میکنم، از روی اجبار دانشگاه میرم، از روی اجبار غذا میخورم و یا با آدم ها صحبت میکنم منظورم اینه مدت هاست نشده بگم وای دلم میخواد فلان غذا رو بخورم یا بگم وای دلم میخواد با این آدم حرف بزنم هرچی بوده رفع نیاز شکم و تعاملات اجتماعی و این چیزها بوده و میترسم این حس تا مدت ها حتی اگر روزی هم برم پیشم بمونه _آبی مغموم

حالا یه جوری میگم برنامه امشب انگار شبای دیگه پارتی پارتی تا پیروزی بوده😂

آنگاه که تنها شدی و درجستجوی تکیه گاه امن بودی بر من توکل کن 🌻🌿 سوره نمل/آیه۷۹

واقعا دلم نمیخاد این اسمونو ول کنم بیام تهران تازه اینجا پردیس عه

در حالی که هنوز یک ماه هم از دانشگاه نگذشته شاهد رل زدن تعداد کثیری از همکلاسی های خودم هستم و به نظرم یکی از چیپ ترین و مزخرف ترین رابطه هارو دارم به چشم میبینم استاد ازم خواست گروه بزنم و همه ی بچه ها رو هم اد کنم منم یکی یکی از بچه ها شماره هاشونو میگرفتم یا بالاخره به نحوی عضوشون میکردم بدین ترتیب از آقای x هم خاستم شمارشو بده تا عضوش کنم و یا برعکس در همین حین خانم y با لحن تهوع آوری گفت عزیزم آقای x شمارشو به تو نمیده ..... از همین تریبون اعلام میکنم خانم y قد بز شعور نداری واقعا چی در مورد من فکر کردی؟! صرفا جهت اندکی غر و تخلیه ی روحی #ماجراهای_آقاوخانمxوy

-من فکر می ‌کنم آن چه موجب رنجش آدم ‌ها از یکدیگر می‌شود، این است که؛ غالبا ما آدم‌ ها توقع داریم طرف مقابلمان، به تمام وقایع دنیا از زاویه ‌ی دید ما نگاه کند! در صورتی که درون هر آدمی، دنیای متفاوتی وجود دارد که با پذیرش این تفاوت‌ها، روابط شکل مناسب ‌تری خواهند داشت.

فعلا اینجوری رفتار همکلاسیامو توجیح کنم تا بعدا مسکن قوی تری پیدا کنم😂